Reklama

"Pomoc" w Caritas

Świetlice solidarności

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dekretem z 31 sierpnia 2001 r. bp Adam Dyczkowski powołał do istnienia Środowiskową Sekcję Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej na rzecz dzieci i młodzieży "Pomoc". Jej zadaniem jest pomoc w zakładaniu oraz koordynowanie pracy świetlic profilaktyczno-wychowawczych. Świetlice takie mają powstawać na terenie całej diecezji, zwłaszcza w małych miejscowościach i na wsiach. Dzięki staraniom ks. Andrzeja Kołodziejczyka, obecnego koordynatora Sekcji "Pomoc", w ubiegłym roku szkolnym w Zielonej Górze rozpoczęły pracę trzy takie świetlice: przy parafiach: pw. św. Józefa, pw. Najświętszego Zbawiciela i pw. Miłosierdzia Bożego. Swój wielki wkład w powstanie i funkcjonowanie tych świetlic mają: Katolicki Klub Abstynenta oraz oddziały parafialne Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży.

"Iskierki" św. Brata Alberta

W ramach Sekcji "Pomoc" na początku września powstała kolejna świetlica w Zielonej Górze. Świetlica "Iskierki" mieści się przy parafii pw. św. Brata Alberta, a w jej prowadzenie zaangażowany jest Parafialny Zespół Caritas. Uroczyste otwarcie i poświęcenie tej świetlicy odbyło się 8 października. Termin ten nie został wybrany przypadkowo, trwał bowiem Tydzień Miłosierdzia. Otwarcie świetlicy stało się zatem szczególnym wyrazem solidarności z potrzebującymi i to tymi najmniejszymi. Spotkanie rozpoczęło się w kaplicy parafialnej Nabożeństwem Różańcowym z udziałem dzieci ze wszystkich zielonogórskich świetlic Caritas.

Uroczystościom przewodniczył ks. Zygmunt Zimnawoda - dyrektor Caritas Diecezjalnej, który - odpowiadając na prośbę dzieci - poświęcił miejsce ich pracy i zabawy. Następnie odczytany został list bp. Adama Dyczkowskiego. "Drodzy wolontariusze i bardzo kochane dzieci! - napisał Ksiądz Biskup. - Bardzo się cieszę, że powstała czwarta świetlica wychowawczo-opiekuńcza w Zielonej Górze, która będzie miejscem radosnego i pracowitego spędzenia czasu dzieci i młodzieży. Jestem bardzo mocno zainteresowany rozwojem wszystkich świetlic, a także Waszej, które tak bardzo potrzebne są w naszym środowisku".

Nie są sami

Świetlice profilaktyczno-wychowawcze przeznaczone są dla dzieci w wieku szkolnym, które przeżywają różnego rodzaju trudności: samotność, nieobecność rodziców, ubóstwo, trudności w szkole. Mogą przychodzić tu po skończonych zajęciach szkolnych, by odrobić lekcje, skorzystać z pomocy w nauce czy spotkać się ze specjalistami (logopedą, psychologiem, pedagogiem). Dzieci w świetlicach mogą rozwijać swoje zainteresowania, uczyć się umiejętności bycia w grupie rówieśników. Świetlice prowadzą także zajęcia profilaktyczne, mające na celu ochronę dzieci przed zagrożeniami narkomanii i alkoholizmu. Z pomocy w czterech świetlicach korzysta ok. 120 dzieci.

Zielonogórskie świetlice mogą funkcjonować dzięki wsparciu instytucji i osób prywatnych, które udzielają im pomocy finansowej i rzeczowej. Ważne są dotacje urzędów samorządowych i rządowych, ale także małe dary pochodzące od firm i od prywatnych ofiarodawców, dostrzegających potrzebę istnienia tego typu placówek.

W każdej ze świetlic zatrudniony jest tylko jeden pracownik etatowy odpowiedzialny za jej funkcjonowanie. Pozostałe osoby pracujące z dziećmi to wolontariusze. Jest ich obecnie ok. 80. Każdy z nich systematycznie pełni dyżury w świetlicach poświęcając tyle, ile może ze swojego wolnego czasu. Wolontariusze regularnie biorą udział w spotkaniach formacyjnych i szkoleniach, aby podnosić swoje kwalifikacje.

Jak zapewnia ks. Andrzej Kołodziejczyk: "Każdy wolontariusz jest skarbem". Potrzeba niesienia pomocy najmłodszym nadal jest ogromna. Każdy, kto chciałby dla nich poświęcić chociaż kilka godzin tygodniowo, powinien zgłosić się do działających już świetlic.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Świadectwo: Cud w Kanadzie

2025-12-30 11:57

Niedziela Ogólnopolska 1/2026, str. 68-69

[ TEMATY ]

świadectwo

Bliżej Życia z wiarą

Magdalena Pijewska/Niedziela

„Boże Miłosierdzie spowodowało, że z bycia świeckim, światowym Amerykaninem, który dbał tylko o swoją dziewczynę i biznes, stałem się katolickim księdzem” – mówi ks. Chris Alar.

Dzienniczek św. Siostry Faustyny oraz orędzie Jezusa przekazane polskiej zakonnicy zainspirowały jego drogę do kapłaństwa. 10 listopada 2025 r. na instagramie Parousia Media marianin opublikował historię cudu eucharystycznego, którego był świadkiem w Kanadzie.
CZYTAJ DALEJ

Bp Nykiel o Roku św. Franciszka: odpust to nie "automat do łask"

2026-01-14 08:28

[ TEMATY ]

odpust

bp Krzysztof Nykiel

Rok św. Franciszka

automat do łask

Grafika wygenerowana przez sztuczną inteligencję

Odpust nie jest "automatem do łask"

Odpust nie jest automatem do łask

Nie musimy obawiać się, że święte czasy jubileuszy „spowszednieją”. One nie są po to, by nas nieustannie zachwycać, ale by nadawać poprawną orientację sercu - wskazał bp Krzysztof Nykiel w rozmowie z mediami watykańskimi w kontekście rozpoczętego Roku Świętego Franciszka. O tym, że miłosierdzie przekracza granice ludzkiej sprawiedliwości, odpust nie jest „automatem do łask”, radości Kościoła i zagrożeniu „inflacją świętości” mówił regens Penitencjarii Apostolskiej.

Penitencjaria Apostolska, zgodnie z wolą Papieża Leona XIV, wydała dekret o udzieleniu odpustu zupełnego w Roku Świętego Franciszka, który przypada na 800. rocznicę jego śmierci.O jakie dokładnie warunki chodzi? Czym w istocie jest odpust zupełny i dla kogo jest on przeznaczony?
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję