5 marca w Cieksynie odbył się XIII Memoriał Szachowy im. bł. abp. Antoniego Juliana Nowowiejskiego dla dzieci, młodzieży, katechetów i nauczycieli. Historia organizowanych przez ks. kan. Józefa Szczecińskiego memoriałów szachowych sięga czasu, kiedy widząc w nich doskonały środek do wychowania i kształcenia młodych umysłów, organizował je jako inspektor Niższego Seminarium Duchownego w Płocku. Stąd też i patron memoriału - płocki biskup męczennik, doskonały pasterz, któremu bardzo zależało również na rozwoju intelektualnym swoich diecezjan. Z chwilą, kiedy ks. Szczeciński został proboszczem w Cieksynie, również tam zaszczepił szachową pasję; tam też przeniosły się organizowane przez niego turnieje, które skupiają zarówno młodych, jak i dojrzałych szachistów z całej diecezji. Patronat nad memoriałem objął biskup płocki Stanisław Wielgus.
Turniej rozpoczął się odprawą techniczną o godz. 9.30. Udział w zawodach wzięło 31 zawodników z Białej, Bielska, Cieksyna, Nowego Dworu Mazowieckiego, Płocka, Płocka-Radziwia, Rościszewa i Sierpca. Rozegrali oni 7 rund po 30 minut na partię. Zmaganiom młodych szachistów towarzyszyły również rozgrywki dorosłych: wychowawców i opiekunów.
Po zaciętych zmaganiach zwycięzcą został Jakub Sosiński z Nowego Dworu Mazowieckiego, drugi był Tomasz Wiśniewski, reprezentujący MDK UKS Garde Płock. Na kolejnych pozycjach uplasowali się: Norbert Groblewski (Rościszewo), Michał Zalewski, Paweł Zieliński (PLUKS Cieksyn), Aleksander Woźniak (MDK UKS Garde Płock), Marcin Zieliński, Piotr Sobczak (Biała) oraz Adam Wardziński (Bielsk).
Memoriał Szachowy im. bł. abp. Antoniego Juliana Nowowiejskiego na stałe już wpisał się w program szachowych imprez na Mazowszu. Wypada tylko życzyć, aby jak najwięcej młodych ludzi „zarażało się” pasją, która zapewniając rozrywkę, doskonale uczy mądrości, wyrabiając zdolność logicznego myślenia i przewidywania.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Naszym zadaniem jest budowanie autentycznych relacji - pisze Ojciec Święty w Orędziu na 60 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Jego hasłem są słowa: „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Będzie on obchodzony w Polsce w trzecią niedzielę września, 20 września. Papież zaznacza, iż strzeżenie ludzkich głosów i twarzy oznacza strzeżenie osoby, jej godności i jej powołania do spotkania.
Twarz i głos są cechami unikalnymi, wyróżniającymi każdej osoby - ukazują jej niepowtarzalną tożsamość i są elementem konstytutywnym każdego spotkania. Starożytni dobrze o tym wiedzieli. Tak więc, aby zdefiniować osobę ludzką, starożytni Grecy używali słowa „twarz” (prósopon), które etymologicznie wskazuje na to, co znajduje się przed wzrokiem, miejsce obecności i relacji. Łaciński termin persona (od per-sonare) zawiera natomiast w sobie dźwięk - nie jakikolwiek dźwięk, ale niepowtarzalny głos konkretnej osoby.
„Dzisiaj nad ranem dostałem od arcybiskupa kijowsko-halickiego Światosława Szewczuka następującą wiadomość: „Przeżyliśmy kolejną piekielną noc. W Kijowie jest -10. Najbardziej ucierpiał nasz Lewy Brzeg... Walka o życie, ciepło i światło trwa”. (….) Nie możemy pozostać obojętni” - w liście do wiernych napisał kard. Grzegorz Ryś. Decyzją metropolity krakowskiego w Archidiecezji Krakowskiej cała składka z niedzieli, 1 lutego zostanie przeznaczona na pomoc dla Kijowa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
