Nowenna rozpoczęła się 4 października. Uczestniczyły w niej dzieci przedszkolne, szkolne oraz młodzież - łącznie ok. 1,5 tys. uczniów. Wcześniej w szkołach odbył się konkurs. Dzieci rozwiązywały krzyżówki z hasłem lub wykonywały rysunki związane z życiem bł. Honorata. Młodzież natomiast podjęła się pisania poezji o Błogosławionym. Najlepsze prace zostały nagrodzone przez Kustosza Sanktuarium. Także wychowawcy otrzymali drobny upominek w postaci dwustronicowego kalendarza sanktuaryjnego na 2006 r.
W trakcie nowenny Sanktuarium nawiedzili członkowie Franciszkańskiego Zakonu Świeckich z Regionu Warszawskiego z Warszawy, Płońska, Płocka, Karczewa i Nowego Miasta. W przeddzień uroczystości przybyła też młodzież salezjańska z Warszawy.
Przygotowanie społeczności miasta do uroczystości patronalnej odbywało się przez nabożeństwa różańcowe o godz. 17.30 i wieczorną Mszę św. Posługę liturgiczną i rozważania różańcowe związane z Eucharystią podjęły siostry ze zgromadzeń honorackich: wspomożycielki, niepokalanki, honoratki, sercanki oraz bracia i siostry Franciszkańskiego Zakonu Świeckich i nowicjusze kapucyńscy. Kazania nowennowe podczas Mszy św. wieczornej głosił Ojciec Kustosz. Za tematy kazań posłużyły mu wypowiedzi bł. Honorata na temat Eucharystii.
W uroczystość bł. Honorata - 13 października, na Mszach św. gromadzili się wierni z okolic Nowego Miasta wraz ze swymi duszpasterzami. Wieczorem zaś, godz. 18.00 odbyło się uroczyste zakończenie Roku Eucharystycznego dekanatu nowomiejskiego. Przybyli księża proboszczowie i wikariusze z parafii: Nowe Miasto, Lubania, Żdżary, Lewin, Łęgonice i ze skierniewickiej parafii Miłosierdzia Bożego. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył i kazanie wygłosił dziekan dekanatu ks. prał. Stanisław Lech.
Po Mszy św. odbyła się tradycyjna procesja z relikwiami bł. Honorata wokół placu jego imienia. Relikwie wzięli na swoje ramiona przedstawiciele poszczególnych parafii, a także bracia nowicjusze i siostry nowicjuszki ze zgromadzeń bł. Honorata. W czasie procesji zanoszono prośby do bł. Honorata o wstawiennictwo u Boga w intencji poszczególnych parafii.
Pragnieniem Jana Pawła II było, aby o. Honorat został ogłoszony świętym, czyli wpisany do Kalendarza liturgicznego Kościoła powszechnego. W tym celu bł. Honorat od 8 lat popularyzowany jest w różnych parafiach w Polsce, a szczególnie w naszej diecezji. Czcigodnym Księżom Proboszczom serdecznie dziękujemy za otwarcie się na tę inicjatywę, za umożliwienie swoim parafianom bliższego poznania Patrona diecezji.
Do kanonizacji bł. Honorata potrzebne jest stwierdzenie cudu dokonanego za jego wstawiennictwem. W czasie nowenny wierni modlili się o cudowne uzdrowienie śmiertelnie chorej s. Elżbiety, niepokalanki.
Bł. Honorat wśród błogosławionych XIX wieku jest postacią niezwykłą i oryginalną. Po kasacie zakonów przez carat w 1864 r. stanął wraz z innymi kapucynami przed pokusą wyjazdu za granicę. Władze carskie zwodziły propozycją darmowego paszportu, wysoką pensją. O. Honorat powiedział wtedy: „Żaden z nas za granicę nie wyjedzie, bo tu jest nasze miejsce. Z naszym ludem chcemy się modlić, a jeśli trzeba będzie, to i cierpieć”. Ta postawa zaowocowała obficie. W Zakroczymiu, a potem w Nowym Mieście narodziła się nowa forma zgromadzeń zakonnych, bezhabitowych, powoływanych do zaradzenia różnym ówczesnym biedom i dla moralnego odrodzenia narodu. I choć o. Honorat nie doczekał niepodległej Polski, to nikt nie może wątpić, że w dużej mierze przyczynił się do odzyskania wolności, a jego nauczanie ma charakter ponadczasowy.

O. Jan Jurczak, kustosz sanktuarium bł. Honorata Koźmińskiego w Nowym Mieście