Reklama

„Śląsk” zachwycił

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Piękny świąteczny prezent otrzymali mieszkańcy Małkini i sąsiednich gmin na tegoroczne święta Bożego Narodzenia.
17 grudnia ub. r. mieli możliwość zobaczyć na żywo występ legendarnego już, bo występującego na scenie 52 lata, Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny.
Ślązacy przyjechali do Małkini prosto z częstochowskiej Filharmonii, gdzie występowali dzień wcześniej z programem „Europa”. Zgromadzonej na hali sportowej przy Szkola Podstawowej nr 2 małkińskiej publiczności zaprezentowali się w pełnym, ponadstuosobowym składzie. Ponadpółtysięczna publika mogła podziwiać wspaniałą grę orkiestry, śpiew trzydziestoosobowego chóru i taniec grupy baletowej prezentującej najbardziej słynne tańce europejskie. Była to obszerna prezentacja utworów muzycznych, wokalnych i tanecznych, charakterystycznych dla kręgu państw i narodów Unii Europejskiej.
Koncert w Małkini zespół rozpoczął Polonezem do muzyki Stanisława Hadyny, który jest postacią nierozerwalnie związaną ze „Śląskiem”. Oprócz tego, że St. Hadyna jest założycielem Zespołu, przez wiele lat piastował stanowisko dyrektora, a obecnie został okrzyknięty patronem Zespołu.
„Śląsk” z programem „Europa” od pierwszych minut zachwycił publiczność. Widowisko było pięknie zaaranżowaną wiązanką tego, co śpiewa i tańczy cała Europa. Artyści z Koszęcina pokazali swój kunszt artystyczny m.in. w: Trojaku, Karolince, greckiej Athina, hiszpańskiej A virscen de Guadelupe, belgijskiej Le grandę Place de Bruxelles, francuskiej Aupres de ma blonde, włoskim O sole mio.
- Marzenia się spełniają - powiedział po koncercie wójt gminy Małkinia, Marek Kubaszewski, dziękując za występ Zespołowi. „Moim marzeniem było zaproszenie «Śląska» do nas, do Małkini, i pokazanie go państwu na żywo. Jakiś czas temu byłem na koncercie tego zespołu na Śląsku i tam urzekł mnie on profesjonalizmem i oczarował grą. Mam nadzieję, że dzisiaj zrobił to samo z licznie przybyłą tutaj publicznością”.
Na stronie internetowej Zespołu, w księdze gości, zaraz po występie pojawiły się wpisy, które stanowiły podziękowanie za wspaniały koncert:
„Wczoraj byłam właśnie na waszym koncercie w Małkini. Przeżyłam niezapomniane chwile i wrażenia. Był to koncert, którego nie zapomnę do końca życia. Życzę wam wielu sukcesów i powodzenia. „Pozdrawiam” - napisała Asia z Małkini.
Koncert zorganizowali Wójt Gminy, Gminny Ośrodek Kultury oraz Szkoła Podstawowa nr 2 przy pomocy Policji, Straży Gminnej, Agencji Ochrony „Tarcza” i wielu innych mieszkańców gminy. Wszystkim im należą się wyrazy gorącego podziękowania za sprawienie tak miłego, świątecznego prezentu. Koncert stanowił idealną okazję na „chwileczkę zapomnienia” i oderwanie się od szarej prozy życia. Dzięki temu wydarzeniu mieszkańcy Małkini tegoroczny okres przedświąteczny z całą pewnością będą mogli uznać za bardzo udany. Koncert stanowił prawdziwą ucztę duchową. W repertuarze znalazły się takie szlagiery jak: Kujawiaki głuszyńskie, Wielka sława to żart, Zorba, Flamenco, Pije Kuba do Jakuba i tańce irlandzkie. Składający się z dwóch części koncert zakończony został naszym rodzimym krakowiakiem. Za opracowanie koncepcji programu odpowiedzialny był Jerzy Wójcik.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rzeczy ostateczne

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Grażyna Kołek

Rozważania do Ewangelii Mt 24, 42-51.

Czwartek, 27 sierpnia. Wspomnienie św. Moniki.
CZYTAJ DALEJ

Pan nadejdzie „w dniu, kiedy się nie spodziewacie”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Adres listu wymienia obok Pawła Sostenesa - być może owego przełożonego synagogi, którego pobito przed trybunałem Galliona w Koryncie (Dz 18,17); jeśli to on, dawny reprezentant oskarżycieli pisze teraz jako „brat” i współnadawca. Sam Korynt tłumaczy wiele z dalszych rozdziałów: zburzony przez Rzymian, odbudowany jako kolonia z woli Cezara w 44 roku przed Chr., stał się stolicą prowincji Achai i miastem dwóch portów - Lechajon od zachodu i Kenchry od wschodu - węzłem handlu, migracji, kultów i ambicji ludzi, którzy dorobili się szybko i chcieli znaczyć. Do wspólnoty z takiego miasta Paweł pisze: „Kościołowi Bożemu, który jest w Koryncie, uświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym” - świętość jest tu najpierw darem powołania, a dopiero potem zadaniem. Adres rozszerza się na „wszystkich, którzy na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa”: formuła „wzywać imienia Pana”, którą Joel odnosił do JHWH (Jl 3,5), zostaje przeniesiona na Jezusa - to jeden z najstarszych śladów kultu Chrystusa jako Pana i zarazem definicja chrześcijan w ogóle. Dziękczynienie jest kurtuazyjne i zarazem przenikliwe: Paweł dziękuje za ubogacenie „we wszelkie słowo i wszelkie poznanie” - logos i gnōsis to dokładnie te dary, które w Koryncie wybujały w powód podziałów i pychy; Apostoł najpierw za nie błogosławi, zanim zacznie je porządkować. Wspólnota „oczekuje objawienia się Pana” - życie chrześcijańskie ma horyzont adwentowy. A wszystko spina zdanie-kotwica: „wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa (koinōnia) z Synem swoim”. Nadzieja Kościoła nie opiera się na jakości jego członków, lecz na wierności Tego, który powołał.
CZYTAJ DALEJ

Pełna przygód podróż relikwii świętej Moniki z Ostii do Rzymu

2026-08-27 16:45

[ TEMATY ]

relikwie

Rzym

św. Monika

Ostia

@Vatican Media

Kościół św. Augustyna, kaplica św. Moniki

Kościół św. Augustyna, kaplica św. Moniki

Odkrycie doczesnych szczątków matki biskupa Hippony, w pobliżu kościoła św. Aurei, niedaleko pozostałości starożytnego portu w Ostii, datuje się na XV wiek. Relikwie zostały przeniesione do stolicy Włoch przez zakonników augustiańskich za zgodą papieża Marcina V. Obecnie przechowywane są w specjalnej kaplicy rzymskiej bazyliki św. Augustyna na Polu Marsowym.

W roku 387, w Ostii nad Tybrem, zmarła święta Monika, niezwykła postać starożytnego chrześcijaństwa i matka świętego Augustyna. Przez wieki jej grobowiec pozostawał otoczony opieką na terenie Ostii. Najcenniejszym świadectwem archeologicznym z tego okresu jest inskrypcja nagrobna w formie wierszowanego epitafium, sporządzona przez konsula Anicjusza Auchenia Bassusa. Fragment inskrypcji został odkryty w 1945 roku na płycie nagrobnej, na dziedzińcu przylegającym do obecnego kościoła św. Aurei w Ostii, gdzie prawdopodobnie został wtórnie wykorzystany w średniowiecznym grobie. Odkrycie to potwierdziło pierwotną lokalizację grobu świętej właśnie na tym obszarze cmentarnym.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję