Inauguracja Roku Akademickiego 2019/2020 w uczelniach teologicznych Łodzi
– W takim rozumieniu ściśle chrześcijańskim – uczysz się i studiujesz ostatecznie po to, byś mógł otworzyć księgę Bożego Słowa, tak jak to zrobił Ezdrasz! – mówił do studentów łódzkich uczelni teologicznych arcybiskup Grzegorz Ryś.
Mszą świętą celebrowaną 3 października w bazylice archikatedralnej zainaugurowano nowy rok akademicki 2019/2020 w łódzkich uczelniach teologicznych. W liturgii uczestniczyli rektorzy wyższych uczelni Łodzi, przedstawiciele władz miasta i województwa oraz studenci rozpoczynający w tym roku swoją przygodę z teologią.
W homilii łódzki pasterz odwołując się do liturgii Słowa wskazał na to, że - wywyższenie Księgi ma wiele znaczeń. My je możemy czytać w takim kluczu, w jakim czytał to św. Augustyn – który był tym, który opisał nowy system kształcenia, stworzył nowy model chrześcijańskiej edukacji. Model, który potem naśladowały w dużej mierze średniowieczne uniwersytety. Ten model polegał na tym, że Augustyn przejął to wszystko, czego nauczano w starożytnych szkołach – przede wszystkim sztuki wyzwolone – z tych 7 sztuk, wyróżnił trzy najważniejsze – literackie - ale ich ranga w myśleniu Augustyna brała się stad, że dostarczały one szczególnych narzędzi do interpretacji Biblii. To jest to wywyższenie Księgi, co oznacza, że edukacja chrześcijańska - koniec końców - prowadzi do tego, byś mógł interpretować Pismo Święte. W koncepcji Augustyna to jest najlepsze wykształcenie jeśli masz klucze, którymi potrafisz otworzyć Biblię. Wszystko czego się nauczyłeś – cokolwiek by to nie było – było po to, byś umiał interpretować Pismo. – tłumaczył abp Rys.
– Uniweristas. W nasz sposób uprawiania nauki wpisana jest idea wspólnoty. To jest to, co Jezus mówi swoim 72 uczniom. To pole was przerasta, nie ogarniecie go. Zatroszczcie się o innych. Módlcie się o innych. Wam musi zależeć na innych, a nie na takiej wsobnej, pseudo konkursowej metodzie uprawiania nauki – kto tu jest najlepszy. W tajemnicy przed sąsiadem! Mówimy o uniwersytetach i rozmontowujemy ich duchowość. – zauważył arcybiskup.
Po zakończeniu liturgii w auli Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi odbyła się dalsza części uroczystości, którą rozpoczął śpiew Gaude Mater Polonia, po którym głos zabrał ks. dr Sławomir Sosnowski. Wskazał on na nowości, które związane są zaistnieniem w przestrzeni Łodzi dwóch nowych seminariów: Seminarium 35+ jak i Misyjnego Seminarium Redemptoris Mater.
Zaprezentowano także dwa sprawozdania z funkcjonowania łódzkich uczelni teologicznych w roku akademickim 2018/2019, a następnie najmłodsi studenci złożyli ślubowanie i odebrali indeksy.
Tegoroczny wykład inauguracyjny zatytułowany: „Kościół wyruszający w drogę” zaprezentował ks prof. dr hab. Jan Słomka - wykładowca patrologii w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi.
Oto znowu wkraczamy w nowy rok kościelny. Rozpoczynamy go okresem Adwentu. Do naszych kościołów powróciły bogate w religijną treść adwentowe pieśni. Na ołtarzu pojawiła się dodatkowa świeca. Będziemy zapraszani na Mszę św. roratnią o Matce Bożej. Już niedługo nadejdą radosne, kolędowe święta Bożego Narodzenia. Wnet ogarnie nas atmosfera przedświąteczna. Na progu tego czasu pytamy, jaką treścią wypełnimy w Adwencie nasze życie? Co nam proponuje Kościół w swojej liturgii na ten pierwszy okres roku kościelnego?
W adwentowym czasie stoją przed nami dwa podstawowe zadania, wyznaczone przez liturgię Kościoła. Po pierwsze: Adwent jest okresem naszego przygotowania się na święta Bożego Narodzenia. W czasie świąt będziemy wspominać ziemskie narodziny Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela. Będzie to już kolejna pamiątka, kolejna rocznica Jego narodzin, Jego przyjścia do nas. Stąd też adwentowa liturgia będzie wracać do czasów bezpośrednio poprzedzających Jego przyjście na ziemię, do czasów oczekiwania na Jego pierwsze przyjście.
Po drugie: Adwent jest także czasem zapowiadającym drugie przyjście Chrystusa. Będzie to przyjście na końcowy sąd, przyjście w chwale i majestacie. Dlatego słuchamy Ewangelii mówiącej o powtórnym przyjściu Chrystusa, o potrzebie czujnego oczekiwania na Jego powrót: „Uważajcie i czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie... Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodziewanie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie” (Mk 13,33.35-37).
Słowo „czuwajcie” jest niezwykle ważne. Wytycza nam bowiem program na cały Adwent, a także poniekąd na całe życie, dlatego winniśmy rozważyć jego treść. Czuwanie wymaga napiętej uwagi i wytężonej świadomości. Czuwaniu towarzyszy gotowość do słuchania i działania. Czuwanie podejmujemy, by z jednej strony nie pozwolić się osaczyć złu, a z drugiej, by nie przeoczyć okazji do tworzenia dobra. Po Ostatniej Wieczerzy mówił Chrystus do swoich uczniów w Ogrodzie Oliwnym przed męką i śmiercią: „Zostańcie tu i czuwajcie... Szymonie, śpisz? Jednej godziny nie mogłeś czuwać? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie” (Mk 14,34.37b.38a). Podobnie potem św. Piotr nawoływał do czuwania w obliczu złego ducha: „Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży, szukając, kogo pożreć” (1 P 5,8). Jest zatem szatan, który ludzi nieostrożnych, nieuważnych łapie w swoje szpony i wciąga do szerzenia zła. Zło spotykamy na co dzień. Zło niekiedy nas przeraża i przede wszystkim nas unieszczęśliwia. Dlatego należy czuwać, by się mu nie dać opanować.
Czuwanie ma też na celu aspekt pozytywny. Czuwając, wyszukujemy okazje, by czynić dobrze. Człowiek ospały, osowiały, nieuważny zaprzepaszcza okazje do pełnienia dobra. Natomiast człowiek czuwający łatwiej doświadcza Boga i mobilizuje się do szerzenia prawdy i dobra. Czuwanie tego typu, o którym tu mowa, winno być wypełnione modlitwą: „Czuwajcie i módlcie się” - mówi Chrystus. Modlitwa nadaje czuwaniu pełniejszą treść i bardziej usposabia do pełnienia dobra.
Adwent winien być dla nas czasem zwiększonej tęsknoty za Bogiem, za świętością, za głębszą modlitwą, za pełniejszym doświadczaniem Boga. Chciejmy także, by naszej adwentowej modlitwie towarzyszyła większa gorliwość w zachowywaniu Bożych przykazań, w pełnieniu woli Bożej, także tej trudnej.
Parafia pw. Św. Marcina w Zadrożu (diecezja sosnowiecka) informuje, że 9 lutego 2026 r. w 62. roku życia i 36. roku kapłaństwa odszedł do Domu Ojca śp. ks. ROMAN PATYK. Posługę proboszcza w parafii pw. św. Marcina w Zadrożu pełnił 12 lat.
15:00 – Msza św. żałobna w parafii pw. św. Otylii w Rędzinach (ul. Wolności 117) pod przewodnictwem Ks. Kan. Pawła Kłosa
Służba Ojcu Świętemu, ochrona dziedzictwa i rozwój duchowego oraz kulturalnego wymiaru tych miejsc - to główne zadania Willi Papieskich w Castel Gandolfo w 2026 roku. Jak podkreśla ich dyrektor, Andrea Tamburelli, priorytetem jest zapewnienie Papieżowi Leonowi XIV spokojnego pobytu poza Watykanem, przy jednoczesnej trosce o zabytkowe rezydencje, ogrody oraz cenne dziedzictwo archeologiczne tego miejsca.
Od pierwszych tygodni pontyfikatu Leon XIV uczynił wtorek dniem krótkiego odpoczynku w kompleksie, położonym niespełna 30 kilometrów od Watykanu. Castel Gandolfo stało się w odtąd stałą częścią jego tygodniowego rytmu, łącząc wypoczynek z modlitwą i skupieniem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.