Życie człowieka opiera się na prawdzie, którą jest Bóg. Dlatego wyznacznikiem działań człowieka jest moralność. Jeżeli nie żyje się w prawdzie wobec własnego sumienia, to z człowiekiem dzieje się coś złego, zatraca się prawda o nim samym. Dotykamy tu problemu grzechu, który prowadzi do destrukcji życia. Tak rozsypuje się ludzkie życie, życie wewnętrzne, którego przeznaczeniem jest Bóg.
Podczas rekolekcji wielkopostnych mamy zastanowić się nad tajemnicą swojego serca, sumienia i człowieczeństwa. Tak łatwo dzisiaj przegrać to życie, tak łatwo zniszczyć siebie i pójść drogą zafałszowania, kłamstwa, pociągając jeszcze w dół za sobą ludzi, którzy znajdują się na naszej drodze. Rekolekcje są dla nas propozycją ucieczki od brzydoty i małości, a mocnego oparcia się na prawdzie, którą daje nam Ewangelia.
Chrystus ciągle idzie obok nas, lecz nie zawsze Go poznajemy. Nasze chrześcijaństwo jest jakieś niepełne, jest słabe i liche. Ewangelia ma być programem życia, ma być zasadniczą pomocą w dojściu do Boga - Prawdy. A uczestniczenie w rekolekcjach, czytanie prasy i książki katolickiej, słuchanie audycji rozgłośni radiowych i oglądanie programów katolickich w telewizji - to są działania wspomagające.
Życie nas wszystkich to droga do życia wiecznego. Czy dla każdego otworzy się furtka do nieba? Czy będziemy mogli, podsumowując nasze starania, stwierdzić, że byliśmy wierni Bogu, uczyniliśmy wiele dla Królestwa Niebieskiego, a tym samym dla zbawienia swojego i innych? Niech te rekolekcje łączą się z pewnym konkretem w naszym życiu. Niech coś znaczą.