Przekazy źródłowe dotyczące udziału franciszkanów z Łagiewnik w powstaniu styczniowym, choć są szczupłe, stanowią powód do chwały tego klasztoru. Świadczą one, że jego mieszkańcy włączyli się również do ruchu patriotycznego, wspierali walczących powstańców, wydali ze swych szeregów organizatora i przywódcę oddziału powstańczego, kleryka Józefa Sawickiego. Przekazy źródłowe najwięcej jednak mówią o gwardianie łagiewnickiego klasztoru w czasie powstania styczniowego, powstańcu, później kapelanie powstańców w Warszawie, ściganym przez carat, osądzonym przez wojskowy sąd polowy, zesłanym na Syberię skazańcu. Był nim o. Leon Godlewski. Urodził się ok. 1830 r. we wsi Godlewo, powiat Ostrołęka, z rodziców Felicjana i Józefy z Janczewskich. Sąd wojenno-polowy w wydanym nań wyroku zaznaczył, iż skazany liczył 35 lat życia. Na chrzcie św. otrzymał imię Franciszek. W latach 1849-53 ukończył szkołę średnią w Łomży, a w roku 1858 wstąpił do nowicjatu Ojców Franciszkanów w Łagiewnikach, gdzie otrzymał imię zakonne Leon. Studia teologiczne ukończył w Diecezjalnym Seminarium Duchownym w Warszawie i w roku 1862 otrzymał święcenia kapłańskie. Musiały zaistnieć wyjątkowe okoliczności, dla których tak młody stażem zakonnym kapłan został gwardianem łagiewnickiego klasztoru, lub też spowodowały to wyjątkowe zalety umysłu i charakteru. Niedługo wszakże pełnił tę funkcję, bo jeszcze w trakcie powstania był w Warszawie w charakterze kapelana powstańców przyjmującego od nich przysięgę. Jako łagiewnicki gwardian był członkiem Organizacji Narodowej na powiat łódzki i brzeziński. Angażował się czynnie w czasie bitwy w lasach łagiewnickich i pod Dobrą, niosąc pomoc rannym. Jesienią 1864 r. pracował w konspiracji. W listopadzie 1864 r. w Warszawie, w domu wdowy Narwojsz przy ul. Rybaki, odebrał przysięgę na wierność Rządowi Narodowemu od 6 powstańców, którzy później dokonali zamachu na generała policmajstra. Do końca 1864 r. przebywał w klasztorach: w Miedniewicach u Reformatów, w Łagiewnikach ukrywany przez swojego współbrata, u Ojców Reformatów w Lutomiersku, a od stycznia do czerwca 1865 r. na plebanii w Dalikowie.

Tam pełnił obowiązki proboszcza pod zmienionym nazwiskiem Leona Czaplisa. Na skutek donosu został 5 czerwca aresztowany, uwięziony i oddany pod polowy sąd wojskowy. Wyrok opiewał: "pozbawienie wszelkich praw stanu i zesłanie na Syberię". W toku prowadzenia śledztwa aresztowano i skazano wiele osób, które pomagały o. Godlewskiemu. Po wyroku o. Leon w grudniu 1865 r., a według innej relacji 10 marca 1866 r., został wywieziony na Syberię. Dopiero w roku 1888 otrzymał pozwolenie na powrót do kraju. 17 lutego 1889 r., wyczerpany trudami i skrajną nędzą, przybył do Warszawy, gdzie do końca swego życia był rezydentem i kapelanem.