Kościół sosnowiecki otrzymał w darze 10 diakonów. Wypowiedziane „chcę”, „przyrzekam”, „Oto ja, poślij mnie!” (Iz 6, 8) było ich świadomym i dobrowolnym aktem oddania się na służbę Bogu i ludziom, odpowiedzią na Jezusowe wezwanie usłyszane przed laty. 5 maja ordynariusz sosnowiecki bp Adam Śmigielski SDB udzielił święceń diakonatu alumnom V roku Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Sosnowieckiej. Podniosła i jednocześnie wzruszająca uroczystość miała miejsce w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Wolbromiu, skąd pochodzi jeden z nowo wyświęconych diakonów.
Nowi duchowni w stopniu diakona to: Arkadiusz Kajdas z parafii bł. Michała Kozala w Preczowie, Marcin Kruszak z parafii św. Marii Magdaleny w Gołaczewach, Łukasz Musiał z parafii Nawiedzenia NMP w Sosnowcu, Krzysztof Nowak z parafii św. Mikołaja w Targoszycach, Tomasz Pasternak z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Wolbromiu, Adrian Piętak z parafii Macierzyństwa NMP w Bolesławiu, Piotr Pisarczyk z parafii Matki Bożej Anielskiej w Dąbrowie Górniczej, Tomasz Smalcerz z parafii św. Wojciecha i św. Katarzyny w Jaworznie, Mateusz Starkiewicz z parafii św. Barbary w Jaworznie oraz Arkadiusz Witkowski z parafii św. Stanisława Kostki w miejscowości Ostrowite Rypińskie w diecezji płockiej.
„Czy można piękniej zakończyć Tydzień Modlitw o Powołania, jak święceniami diakonatu?” - pytał zgromadzonych na Eucharystii proboszcz wolbromskiej parafii, ks. kan. Tadeusz Maj, zaznaczając jednocześnie, iż czas tegorocznych święceń diakonów i kapłanów przypada w wyjątkowym okresie kapłańskiej posługi ordynariusza sosnowieckiego bp. Adama Śmigielskiego, który za kilka tygodni będzie przeżywał złoty jubileusz swojego kapłańskiego życia. „Dziś zatem wpatrujemy się nie tylko w naszych diakonów, ale także w postać naszego Pasterza” - podkreślał Ksiądz Proboszcz.
„Aby dobrze wykonywać powierzone zadania diakon nie może ustawać na drodze rozwoju duchowego. Dlatego warto rozważać Słowo Boże, codziennie czynnie uczestniczyć w Eucharystii, regularnie korzystać z sakramentu pokuty. Prośmy dla diakonów o dar cnoty roztropności. Życzę wam również miłości bez obłudy, która skieruje was do ludzi chorych, biednych, którzy tej miłości potrzebują najbardziej, realizując powołanie Chrystusowe, które sprowadza się do przykazania miłości bliźniego. Receptą jest gorliwe życie eucharystyczne i modlitwa” - zaznaczał podczas homilii Biskup Ordynariusz.
Cały rok modlą się na różańcu, dziś pielgrzymowali do Henrykowa
2026-08-22 11:31
ks. Łukasz
ks. Łukasz Romańczuk
Uczestnicy pielgrzymki
W Henrykowie odbywa się coroczna Archidiecezjalna Pielgrzymka Żywego Różańca. W tym roku przypada 200 lat wspólnoty Żywego Różańca, co sprawiło, że była to okazja do diecezjalnego świętowania powstania tej modlitewnej wspólnoty.
Na inaugurację spotkania konferencję wygłosił ks. Aleksander Radecki, który początek swojego słowa poświęcił na przypomnienie historii Żywego Różańca i dzieła, które zostało zapoczątkowane przez bł. Paulinę Jaricot, a finalnie stało się dziełem modlitwy w 140 krajach i jednym z czterech dzieł papieskich. - Modlitwa różańcowa jest podporą dla misji, a członkowie tej wspólnoty angażują się w dzieła misyjne - zaznaczył ks. Radecki, zwracając uwagę, że szczególnym miejscem było Loretto, gdzie Żywy Różaniec miał swoje “centrum”. - W 1862 roku w samej Francji było 2,5 miliona osób zaangażowanych w Żywym Różańcu. W Polsce pojawił się on w XIX w., ale aprobatę otrzymał dopiero za czasów kard. Wyszyńskiego - zaznaczył ks. Aleksander.
Jest w „Mistyczce” - filmie zrealizowanym przez Rafael Film o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.
Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
Jest w „Mistyczce” - filmie zrealizowanym przez Rafael Film o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.
Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
