"Dzisiaj gromadzimy się w świątyni tak bardzo związanej z wydarzeniami sprzed 20 lat, nie tylko po to, by Bogu dziękować za moc wiary tych, którzy oddawali swoje życie, swój trud, choćby jedną posługę dla Ojczyzny, ale także przepraszać za to, co było złe i prosić Boga o jedność" - słowa te skierował do wiernych zgromadzonych 13 grudnia ub. r. w kościele św. Mikołaja w Zamościu o. Stanisław Kiełbasa. Dwadzieścia lat temu, 13 grudnia 1981 r. ogłoszono w Polsce stan wojenny. Z województwa zamojskiego internowano 124 osoby. Wiele z nich nie powróciło do swoich rodzin. 28 maja 1991 r. zostało zarejestrowane w Sądzie w Zamościu Stowarzyszenie Internowanych Zamojszczyzny, z inicjatywy którego zorganizowano tę uroczystość. Członkowie Stowarzyszenia nie zapominają o swoich korzeniach, współpracując z NSZZ "Solidarność" i NSZZ Solidarność Rolników Indywidualnych. Poprzez swoją codzienną postawę wypełniają testament organizacji niepodległościowych, uwidoczniony na sztandarze w słowach: "Bóg, Honor, Ojczyzna".

Uroczystą Mszę św., której przewodniczył ks. bp Jan Śrutwa, pasterz diecezji zamojsko-lubaczowskiej, poprzedził program słowno-muzyczny, przygotowany przez uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 4 w Zamościu. W koncelebrze uczestniczyli także o. Stanisław Kiełbasa, rektor kościoła Ojców Redemptorystów w Zamościu i o. Bruno Andrzej Kalinowski - proboszcz parafii Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Zamościu. W podniosłej homilii o. Stanisław Kiełbasa mówił o tym pamiętnym dniu sprzed 20 lat. Patrząc oczami Chrystusa, był to dzień chwały. Przywołał w pamięci słowa Stefana Kardynała Wyszyńskiego, który kształtował nasz naród, wychowywał go: "Ówczesne zamówienie społeczne to zamówienie na ludzi dobrych. Św. Paweł pouczał: «miłość cierpliwa jest, łaskawa jest» ( 1 Kor 13, 4). (...) im bardziej życie jednostki uzależnione jest od warunków bytowania społecznego i publicznego, tym bardziej potrzeba nam ludzi dobrych, łagodnych, życzliwych, przyjaznych, wystrzegających się wszelkich pogróżek, ludzi, którzy by umieli zdobywać sercem, nie pięścią i przemocą. - Stan wojenny to przecież walka z człowiekiem - mówił o. Stanisław. Ta walka o człowieka trwa do dzisiaj". Kaznodzieja nawoływał do pamięci o tamtych dniach sprzed 20 lat, do solidarności, jedności, mówienia prawdy. Każdy z nas wezwany jest do świadectwa o świętości życia. Wszystko winniśmy czynić z Chrystusem i przez Chrystusa w każdym miejscu i czasie.

Na zakończenie Mszy św. Ksiądz Biskup skierował swoje słowo do zgromadzonych na Eucharystii. Nawiązał do tych pamiętnych dni sprzed 20 lat i prosił o szczególną pamięć o tamtych wydarzeniach. " Wszystko można zacząć od nowa. I tak jak Jezus zaczynał wielką sprawę Kościoła i zbawienia tylko od powołania dwunastu ludzi, tak samo dzisiaj w każdej chwili możemy zwołać dwunastu kolejnych ludzi i zaczynać wielką przygodę Kościoła od nowa. (...) - powiedział ks. bp Śrutwa. - Niech te sztandary w tej świątyni dumnie dalej powiewają, bo wiele jest rzeczy do wykonania, wiele rzeczy do zrobienia i nikt nas w tym nie zastąpi. Trzeba pamiętać o tym, co się stało".

Po Mszy św. odbył się wspólny opłatek. Ksiądz Biskup złożył wszystkim obecnym ciepłe i serdeczne życzenia zdrowych i błogosławionych Świąt Narodzenia Pańskiego. Zachęcił do zgłębiania nauki Chrystusowej zawartej na kartach Pisma Świętego. Życzył sobie i wszystkim, abyśmy byli mocni nadzieją. Nadzieją, którą daje nam Chrystus.