Stanowią ozdobę katedry biskupiej i chwałę w sprawowaniu w niej kultu Bożego. Stoją więc razem przed Tronem Baranka, by na podobieństwo świętych z „Apokalipsy” wielbić Go. W niektórych dniach, zwłaszcza w okresie Triduum Paschalnego stanowią wyjątkowo rozmodlony chór ku czci ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Chrystusa. O przedstawicielach kapituł mówi się, że to najpiękniejsza cząstka w Kościele. Poszczególni członkowie kapituły wypełniają wiele posług ogólnodiecezjalnych, pomagając biskupowi w posłudze pasterskiej, nauczycielskiej i ściśle kapłańskiej.
Każda kapituła powołana jest do tego, aby przede wszystkim modlić się we wspólnocie. To jej pierwsza funkcja, sięgająca zresztą czasów starożytnych Kościoła, kiedy kapłani z danego miasta gromadzili się na modlitwie, wspólnie chwaląc Boga w imieniu całej wspólnoty ochrzczonych. Drugie zadanie to sprawowanie lub uczestniczenie w bardziej uroczystych czynnościach liturgicznych w kościele katedralnym lub kolegiackim.
Kapituły kanonickie naszej diecezji powstały prawie 11 lat temu. W 5. rocznicę istnienia diecezji Stolica Apostolska erygowała Sosnowiecką Kapitułę Katedralną, a bp Adam Śmigielski SDB, ordynariusz sosnowiecki, erygował dwie kolejne: olkusko-pilicką i jaworznicką. Sosnowiecka Kapituła Katedralna powstała, jak czytamy w „Dekrecie Congregatio pro Cleris” wydanym 4 marca 1997 r.: „Dla ubogacenia kultu Bożego w katedrze, dla podkreślenia większej godności diecezji, jak i przysłużenia się duchowieństwu. Tworzą ją kanonicy gremialni i honorowi. Według statutu kapituły katedralnej kanonikom przysługuje specjalny strój tzw. strój chórowy składający się z: czarnej sutanny z obszywkami i guzikami koloru fioletu rzymskiego, z fioletowego pasa, rokiety, mucetu, czarnego biretu z fioletowym pomponem i pierścienia. Kanonicy używają dystynktorium z wizerunkiem Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, Patronki Metropolii - na awersie medalionu i z wizerunkiem św. Brata Alberta, głównego Patrona diecezji - na rewersie medalionu. Dystynktorium ma być noszone na podwójnym łańcuchu na szyi”.
Kapitułę Kolegiacką Olkusko-Pilicką przy kościele pw. św. Andrzeja Apostoła w Olkuszu erygował bp Adam Śmigielski mając na względzie bardziej uroczyste sprawowanie nabożeństw liturgicznych i pragnąc nadto ożywić kult Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Jaroszowcu. Kościoły pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Pilicy otrzymały tytuł prokolegiaty. Kanonicy gremialni i honorowi noszą strój kanonicki. Strój kanonika kolegiaty to: czarna sutanna z obszywkami i guzikami koloru fioletu rzymskiego, fioletowy pas, rokieta z podbiciem fioletowym, mucet koloru czarnego z fioletowymi obszywkami i guzikami, czarny biret z fioletowym pomponem i pierścień.
Jaworzno z jego pierwszą chrześcijańską świątynią i pierwszą wspólnotą parafialną od początku swego istnienia - XIII wiek, związane jest z osobą św. Wojciecha. W roku milenium męczeńskiej śmierci Świętego, ze względu na żywy rozwój kultu Patrona Polski, Biskup Ordynariusz naszej diecezji ustanowił Kapitułę Kolegiacką św. Wojciecha w Jaworznie. Kapituła, według statutu, ma w szczególny sposób zabiegać o szerzenie kultu św. Wojciecha przez ukazywanie jego roli w dziejach narodu polskiego, a także jego misji w jednoczącej się dziś Europie. Kanoników tej kapituły obowiązuje taki sam strój, jak członków Kapituły Kolegiackiej Olkusko-Pilickiej.
14 września Kościół w sposób szczególny czci Chrystusowy Krzyż, narzędzie męczeństwa, ale i hańby oraz pogardy w antycznym świecie.
W 324 r. matka cesarza Konstantyna - Helena, wówczas 78-letnia już kobieta, wyrusza celem ekspiacji za uczynki syna do Ziemi Świętej. Ówczesny biskup Jerozolimy - Makary - miał okazję rozmawiać z cesarzem o sytuacji, w jakiej znajdowały się święte miejsca i nakłaniał go do podjęcia na tych terenach prac badawczych. Na miejscu dawnej Jerozolimy po zburzeniu przez cesarza Hadriana w 135 r. Świątyni Jerozolimskiej powstała Aelia Capitolina. W miejscu Świętego Grobu powstała świątynia Jowisza Kapitolińskiego. Autor Historii Kościoła Euzebiusz z Cezarei mówi, iż po przybyciu na miejsce cesarzowa Helena kazała zwołać komisję, w skład której weszli kapłani i archeologowie w celu zakreślenia dokładnego planu prac wykopaliskowych. Szczęśliwie zachowane dokumenty w pewnej żydowskiej rodzinie pozwoliły na ustalenie topografii Jerozolimy przed jej zburzeniem. Koszty robót nie grały roli - Konstantyn dostarczył na te cele ogromne sumy pieniędzy. Po kilku tygodniach prac ukazał się wreszcie garb Kalwarii i grota grobu Chrystusa. Wzruszenie ogarnęło wszystkich. W częściowo zasypanym rowie odnaleziono trzy krzyże. Biskup Makary modlił się o możność poznania, na którym krzyżu Zbawiciel dokonał żywota. Podobno przyniesiono umierającą niewiastę, którą dotknięto drzewem krzyża. Przy trzecim dotknięciu kobieta wstała. Wiadomość dotarła do Konstantyna, który każe wybudować na świętym miejscu bazylikę. 14 września 335 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i przekazanie miejscowemu biskupowi bazyliki, do której wniesiono relikwie Krzyża. Obecna Bazylika Grobu Świętego wybudowana przez krzyżowców zajmuje miejsce trzech budowli wzniesionych przez Helenę: kościoła na cześć Męki Pańskiej, na cześć Krzyża i Grobu Świętego.
Ponad 3 tys. chrześcijan zostało zamordowanych w ciągu ośmiu miesięcy. Biskup Wilfred Chikpa Anagbe z diecezji Makurdi uważa to za ludobójstwo i wskazuje na „zaplanowaną strategię islamizacji”.
Według najnowszego raportu Międzynarodowego Towarzystwa Swobód Obywatelskich i Praworządności (Intersociety), opublikowanego na początku września, między styczniem a sierpniem 2026 roku w Nigerii zginęło 3083 chrześcijan, a 3193 zostało porwanych w wyniku przemocy przypisywanej w szczególności grupom dżihadystycznym. Ponadto w ciągu pierwszych ośmiu miesięcy roku zaatakowano 400 kościołów, a 25 księży lub pastorów zostało zabitych lub porwanych. Lipiec i sierpień były szczególnie krwawe - zginęło 437 chrześcijan, a 393 zostało porwanych.
Dla dzieci z takich rodzin Caritas Diecezji Rzeszowskiej przygotowała pomoc w postaci „tornistrów pełnych uśmiechów”. Każdy tornister był wypełniony przyborami szkolnymi, a także dodatkami w postaci maskotki i smakołyków.
29.08.2026 r. zorganizowano finał akcji, z udziałem ponad 100 dzieci wraz z ich rodzicami. W spotkaniu wzięli udział m.in.: wojewoda podkarpacki Teresa Kubas-Hul, wicemarszałek województwa podkarpackiego Karol Ożóg, podkarpacki kurator oświaty Dorota Nowak-Maluchnik, a także samorządowcy: burmistrz Sędziszowa Małopolskiego Bogusław Kmieć wraz z zastępcą Markiem Pająkiem i przewodniczący Rady Gminy Ostrów Rafał Nędza. Wyrazili oni wdzięczność za owocną współpracę z rzeszowską Caritas, zaś jej dyrektor ks. Piotr Potyrała opowiedział o różnych formach pomocy ludziom w potrzebie. Wiele radości w przebieg uroczystości wniósł śpiew piosenek, prowadzony przez Dariusza Kosaka i Kamilia Niemca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
