Maryja patrząca na mnie - wizerunek Matki Bożej Bogucickiej
Za sprawą dzisiejszego obrazu przenosimy się na Górny Śląsk do Bogucic. Pierwsze wzmianki o wsi Bogucice pochodzą z 1360 r. a informacje o pierwszej parafii z lat 1374-1396. Co ciekawe do parafii należała również od 1598 r. wieś Katowice. Oprócz parafialnego kościoła pw. św. Szczepana i św. Doroty w Bogucicach znajdował się jeszcze drugi kościółek, zwany kościółkiem „na górce” przy cmentarzu, w którym znajdował się omawiany dziś obraz Matki Bożej.
Taki stan rzeczy powodował dwutorowość bogucickiego duszpasterstwa. Jedno oficjalne związane było z kościołem pw. św. Szczepana i św. Doroty, drugie pielgrzymkowe i ludowe wokół „sanktuarium na górce” i św. obrazu Matki Bożej. Sytuację unormowało przeniesienie obrazu do nowego kościoła w 1894 r i umieszczenie go w ołtarzu bocznym. Dziś na próżno szukalibyśmy Bogucic na mapie, bowiem od 1924 r. stały się one północną dzielnicą młodszych Katowic.
Oryginalny obraz Matki Bożej z Bogucic pochodzi z XV lub XVI w. i był kilkukrotnie przemalowywany. Nie sposób więc jednoznacznie określić jak wyglądał pierwotnie. Zainteresowanych odsyłam do lektury stron parafii w Bogucicach – Katowicach. Znacznie ciekawsze jest omówienie naszej XIX wiecznej kopii. Obraz malowany jest bardzo starannie z zachowaniem bogactwa ornamentów na sukienkach i wiernym oddaniem koron oryginalnego wizerunku. Niecodzienną cechą malowanych obrazów z Bogucic jest podpis: „Nakładem urzędu Kościelnego w Bogucicach Naśladowanie Zakazane”. Jest to jedyny znany mi „copyright” wśród obrazów cechowych. Lektura książki ks. Czaplickiego „Ks. Ludwik Skowronek (1859 – 1934) i jego dzieła” wskazuje, że obrazy te zostały zamówione przez ks. Skowronka już w 1892 r. wraz z wydaniem rok później książeczki „Matka Boska łaskami słynąca w Bogucicach”.
W lutym 1896 r. w ogłoszeniach parafialnych czytamy: „Śliczne obrazy naszej Matki Bożej są do nabycia po 2 marki. Dochód na kościół”. Podobne do prezentowanego obrazy były powszechne w mieszkaniach robotniczych Bogucic pod koniec XIX wieku i stanowiły niezaprzeczalny powód do dumy dla rodzin robotniczych. Wiara katolicka była bowiem jednym z głównych nośników polskości na niemieckim Górnym Śląsku. Dzięki prezentowanemu obrazowi możemy przybliżyć zarówno ciekawą historię kultu maryjnego w Bogucicach – Katowicach, jak i pokazać niezwykle złożoną specyfikę Górnego Śląska z jego zróżnicowaniem etnicznym i wyznaniowym pod koniec XIX w.
Wielkopostny kościół stacyjny Najświętszego Zbawiciela w Łodzi
W ramach pielgrzymowania Wielkopostnych Kościołów Stacyjnych kolejnym przystankiem stał się drewniany kościółek na Kozinach – parafia pw. Najświętszego Zbawiciela.
Mszy św. przewodniczył bp Zbigniew Wołkowicz, który wygłosił także homilię. Na początku liturgii wielkopostnych pielgrzymów i biskupa powitał proboszcz ks. Robert Nowak, prosząc jednocześnie o modlitwę za wspólnotę całej parafii. W homilii bp Wołkowicz wyjaśniał relację Jezusa z Bogiem-Ojcem. - Pan Jezus uczy nas jak mamy żyć, jak mamy postępować. Jednak nie da się oddzielić naszego życia od konkretnej miłości do drugiego człowieka. Nie można kochać Boga, nie kochając człowieka, który jest obok nas. W dzisiejszej Ewangelii Jezus wprowadza nas jako Bóg i człowiek w swoją relację z Ojcem. Wszystko co ma, otrzymał do Ojca (…) Po to Bóg przyszedł na świat, by nas tego uczyć. On chce pokazać, że jako człowiek jest jedno z Ojcem. Nie czyni niczego innego niż chce ojciec. I tu jest pytanie dla nas: „Czy inni patrząc na nas widzą w nas dobro?” Musimy nauczyć się żyć z godnością, którą zostaliśmy objawieni – przekonywał bp Wołkowicz.
Papież Leon XIV podczas sobotniego czuwania modlitewnego w intencji pokoju na świecie zaapelował: „Dość epatowania siłą! Dość wojny!”. W Bazylice Świętego Piotra wzywał, by połączyć siły moralne i duchowe miliardów ludzi, którzy wybierają pokój.
Wezwał: - Podnieśmy więc wzrok! Powstańmy z ruin! Nic nie może zamknąć nas w losie rzekomo już przesądzonym, nawet w tym świecie, w którym zdaje się, że nie wystarcza już grobów, bo wciąż na nowo krzyżuje się i unicestwia życie, bez prawa i bez litości.
Tomasz nie uwierzył od razu. Potrzebował zobaczyć rany Jezusa. I Jezus mu to umożliwił.
Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!» Tomasz Mu odpowiedział: «Pan mój i Bóg mój!» Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli». (ZOBACZ WIĘCEJ: J 20,27-29).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
