Agnieszka Lorek: - 5 lat temu wraz z rodzicami uczniów i dyrekcją Zespołu Szkół w Chruszczobrodzie założyła Pani Stowarzyszenie, które dziś może poszczycić się licznymi sukcesami na rzecz rozwoju wsi. Skąd pomysł i jaki cel przyświecał wówczas tej inicjatywie?
Inż. Marta Grzesica: - Zdawaliśmy sobie sprawę, że nasza wieś ma wiele problemów, które należało w jakiś sposób rozwiązać, by sprostać wymaganiom dzisiejszych czasów. W 2005 r. Chruszczobród został zgłoszony do Śląskiego Programu Odnowy Wsi. Grupa liderów wsi: radni, Rada Sołecka, dyrekcja Zespołu Szkół, Ksiądz Proboszcz, Prezes OSP, Przewodnicząca KGW, opracowała listę naszych potrzeb oraz wizję rozwoju miejscowości. Koniecznością stało się założenie stowarzyszenia, tj. organizacji pozarządowej posiadającej osobowość prawną. Otwierało to drogę do sięgania po zewnętrzne środki finansowe na realizację bieżących potrzeb. I tak krok po kroku osiągaliśmy kolejne cele, realizowaliśmy kolejne projekty, które znacznie poprawiły wizerunek starego Chruszczobrodu, zintegrowały mieszkańców wokół kluczowych spraw, zaangażowały dzieci i młodzież w życie lokalnego środowiska. Wszystko to przy zachowaniu naszej tożsamości, tradycji i zwyczajów.
Reklama
- Stowarzyszenie pisze wnioski do konkursów ogłaszanych przez różnorakie fundacje, urzędy i ministerstwa, wygrywa konkursy i zdobywa środki finansowe na realizację kolejnych projektów…
- Zgadza się, od 2007 r. Stowarzyszenie zdobyło aż 9 grantów na prowadzenie działalności statutowej. Dzięki nim przeprowadziliśmy szereg projektów i konkursów, które wpłynęły na wszechstronny i harmonijny rozwój naszej miejscowości.
- Proszę wymienić chociaż kilka z nich…
- Są wśród nich projekty z konkursów Fundacji Wspomagania Wsi, jak: „Wracamy do korzeni”, „Wieś tonąca w kwiatach”, „Osiągnę sukces”, „Estetyczny Chruszczobród” czy „Jestem reżyserem własnego sukcesu”. Do szczęśliwego finału doprowadziliśmy także projekt w ramach partnerskiego programu z edukacji finansowej „Zaplanuj swoją przyszłość”, jak również projekt „Odkrywamy i promujemy wiejskie talenty” z Programu „Równać Szanse” finansowanego przez Polsko-Amerykańską Fundację Wolności czy projekt sportowy ze środków krajowego Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich „Lepszy start w dorosłe życie”.
- Czy gmina wspiera finansowo Stowarzyszenie?
Reklama
- Finansowego wsparcia Stowarzyszenie nie otrzymuje, gmina pomaga jedynie w pisaniu wniosków. Wymienione projekty nie mają nic wspólnego z budżetem gminy. Ich realizacja nie odbywa się kosztem inwestycji w naszej wsi. Stowarzyszenie nie może realizować projektów poprawiających infrastrukturę, tj. budowę chodników, dróg itp., ponieważ są to zadania gminy, starostwa i Urzędu Marszałkowskiego.
- Miniony rok zakończony został projektem „Lepszy start młodych ludzi z Chruszczobrodu”. Na czym polegała jego realizacja?
- Przez 6 miesięcy tutejsza młodzież w wieku 15-20 lat uczestniczyła w zajęciach z języka angielskiego, dziennikarstwa i fotografii, doradztwa edukacyjnego i informatyki. Przygotowała do druku publikację polsko-angielską pt. „Organizacje pozarządowe Chruszczobrodu”, którą wydaliśmy w liczbie 500 egzemplarzy. Projekt zakończył się konferencją w obecności zaproszonych gości i mieszkańców wsi. W ramach tego projektu został zakupiony projektor, ekran projekcyjny oraz flipczart. Projekt ten był realizowany w ramach Programu Operacyjnego „Kapitał Ludzki” współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.
- Członkowie Stowarzyszenia opracowali także projekt, dzięki któremu zabytkowa świątynia parafialna jest bezpieczniejsza…
Reklama
- Parafialny kościół pw. św. Stanisława BM to dla mieszkańców Chruszczobrodu powód do szczególnej dumy. W dzisiejszych czasach nie można było tak zacnej świątyni pozostawić bez odpowiednich zabezpieczeń. Dlatego napisaliśmy specjalny projekt dla naszej parafii pt. „Wykonanie instalacji włamania, napadu i pożaru”, który został złożony do Fundacji na Rzecz Rozwoju Wsi „Wieś Polska 2000” im. Macieja Rataja. Dzięki temu kościół został odpowiednio zabezpieczony ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Wsi Polskiej.
- Jaki jest współczesny Chruszczobród?
- W wielkim skrócie powiedziałabym, że współczesny Chruszczobród jest wsią pielęgnującą zabytki, zorganizowaną, uporządkowaną, gościnną i estetyczną. Mam nadzieję, że kolejne działania Stowarzyszenia Rozwoju Wsi jeszcze bardziej umocnią pozycję miejscowości w naszym regionie. Plany są bowiem szerokie. Mamy już złożony wniosek na dodatkowe zajęcia z języka angielskiego dla uczniów klas od I do III oraz rytmikę dla przedszkolaków. Jak tylko wygramy ten konkurs, to dzieciaki będą miały tygodniowo 4 godziny języka angielskiego oraz zostaną zakupione dodatkowe pomoce naukowe. Myślimy o kolejnym projekcie sportowym, który cieszy się dużym uznaniem wśród dzieci, młodzieży i rodziców. Należy doposażyć plac zabaw dla maluchów, zagospodarować teren przy Domu Kultury. Dzisiaj wszelkie oddolne inicjatywy podejmowane przez mieszkańców wsi są doceniane i nie jest trudno otrzymać pomoc finansową na ich realizację. A jeszcze łatwiej, kiedy projekty są realizowane w partnerstwie organizacji działających na wsi. Wyrazy uznania należą się mieszkańcom Chruszczobrodu, którzy angażują się i pomagają w realizacji projektów. Działania te zostały docenione przez Urząd Marszałkowski w postaci otrzymanego wyróżnienia w konkursie „Piękna Wieś Województwa Śląskiego”.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
To spojrzenie nie wybiera między bólem a miłością.
Ono niesie jedno i drugie.
Miłość nie usuwa cierpienia.
Ale sprawia, że nie jesteś w nim sama/sam.
Maryja patrzy — i kocha do końca.
Zarząd Akcji Katolickiej Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej wraz z Parafialnym Oddziałem AK przy parafii św. Józefa w Dobiegniewie, zapraszają na XXII Zawody Wędkarskie spławikowo-gruntowe im. Biskupa Adama Dyczkowskiego.
Zawody odbędą się w sobotę 13 czerwca 2026 nad jeziorem Wielgie w Dobiegniewie. Miejsce zbiórki uczestników - zjazd z drogi nr 160 (Dobiegniew – Choszczno), na końcu Dobiegniewa w ul. Majową, stąd ok. 50 metrów do miejsca zbiórki nad jeziorem, widoczne z drogi głównej. Godzina zbiórki - 7.30.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
