Reklama

Konsekracja tronu eucharystycznego

Czerpiąc wzór z duchowej matki św. Klary, Mniszki Klaryski od Wieczystej Adoracji zdecydowały się na odważny krok wzniesienia nowego Tronu Eucharystycznego w Hajnówce. Kościół został konsekrowany przez bp. Antoniego Dydycza 10 sierpnia 2010 r. Świątynia ma przede wszystkim pełnić rolę miejsca nieustającej adoracji Najświętszego Sakramentu

Niedziela podlaska 36/2010

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Mniszki klaryski od Wieczystej Adoracji dotarły do parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława, Biskupa i Męczennika w Hajnówce siedem lat temu. Trzy siostry, do tej pory służące kontemplacyjną modlitwą w klasztorze w Pniewach (arch. poznańska), podjęły misję założenia nowego klasztoru na obrzeżach Hajnówki. Z jednej strony siostry zachwyciła malowniczość tego miejsca (Puszcza Białowieska tuż za rogiem), jednak argumentem znacznie bardziej istotnym była możliwość budowy klasztoru w bezpośrednim sąsiedztwie hajnowskiego szpitala. W ten sposób siostry mogłyby służyć modlitwą również osobom chorym, a także ich rodzinom.

Być dla świata

Reklama

- Siostry przez swoją codzienną modlitwę, przez nieustanną adorację Najświętszego Sakramentu próbują naśladować swoją matkę, św. Klarę - mówi s. Bogumiła Banewska OCPA, jedna z trzech sióstr przybyłych na Podlasie z Pniew. - Ważnymi zajęciami sióstr są także prace hafciarskie: haftujemy paramenty liturgiczne, ornaty, sztandary. Praca ta nie przeszkadza nam w wypełnianiu naszego powołania, ponieważ także w czasie prac przy krosnach siostry mogą modlić się indywidualnie lub wspólnie. Najważniejsze jest dla nas życie klauzurowe. Chociaż w Hajnówce klasztor nie ma jeszcze zamkniętej klauzury, to jednak pragniemy jak najszybciej to uczynić, nie po to by zamknąć się przed światem, ale by być dla świata, by jeszcze silniej służyć modlitwą w wielu intencjach, jakie otrzymujemy telefonicznie czy przez e-maile.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

San Damiano na Podlasiu

Reklama

Pierwsze lata w Hajnówce siostry spędziły w domku jednorodzinnym przy ul. Topolowej. Po wykończeniu pierwszego skrzydła klasztoru przeniosły się na ul. Lipową. Dziś na kompleks zabudowań mniszek składają się dwa skrzydła klasztoru oraz mieszkanie księdza kapelana. Trwają prace przy trzecim skrzydle, w którym mieścić się będzie ośrodek rekolekcyjny. Od 10 sierpnia dostępny dla wszystkich jest już kościół pw. św. Klary. - Kiedy ludzie przychodzili do św. Franciszka, dziwiąc się, dlaczego podejmuje starania odbudowy kościoła św. Damiana w Asyżu, ten wygłosił proroctwo: „Chodźcie i pomóżcie mi zbudować ten kościół, ponieważ będą mieszkały tutaj panie, których świętość i sława będą znane na całym świecie’” - mówi s. Bogumiła. - Franciszek jeszcze nie wiedział, że przyjdzie do niego Klara i wraz z siostrami będzie prosiła o przyjęcie do wspólnoty. Wskazał jej drogę modlitwy i pokuty jako drogę jej powołania. W ten sposób w San Damiano powstał pierwszy klasztor mniszek klarysek. I właśnie do tego miejsca siostry pragną nawiązywać, wznosząc hajnowski kościół i klasztor. Hasłem przewodnim miejsca budowy jest „San Damiano na Podlasiu”; krużganki klasztoru do złudzenia przypominają te z San Damiano. Również i nowo konsekrowany kościół odwołuje się do początków zakonu św. Klary - jego wieża jest kopią gotyckiej wieży bazyliki św. Klary w Asyżu (1260 r.), a ogólna bryła odwołuje się do kościoła św. Damiana, pierwszego Tronu Eucharystycznego urządzonego przez św. Klarę i jej siostry. I tak jak tamten kościół, również i ten hajnowski zaprasza do spotkania z Chrystusem Eucharystycznym. „Bo wszystkie świątynie są właśnie po to, byśmy się z Nim spotykali na różne sposoby - mówił w homilii podczas Mszy św. z obrzędem konsekracji bp Antoni Dydycz. - Doświadczali Go w sakramentach świętych, przeżywali piękno rozmowy z Nim, żebyśmy mogli stawiać Bogu pytania i mieli cierpliwość wsłuchiwania się w Jego odpowiedź. W ten sposób kościół materialny ubogaca kościół duchowy”.

Uroczystości trwały dwa dni

W uroczystości konsekracji kościoła św. Klary uczestniczyli goście z całego kraju, a także z zagranicy: przedstawiciele władz samorządowych, kapłani i siostry zakonne szczególnie związani ze wspólnotą mniszek klarysek, przedstawiciele Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, duchowi i materialni fundatorzy kościoła i klasztoru, a także hajnowscy parafianie. Liturgiczną posługę śpiewu podczas Mszy św. pełnił chór „Poznańskie Słowiki” pod przewodnictwem prof. Stuligrosza. Sama uroczystość w hajnowskim klasztorze trwała dwa dni - we wtorek, po uroczystej Mszy św., podczas której bp Antoni Dydycz przejął kościół, a następnie go konsekrował, rozpoczęła się podlaska biesiada z bigosem, dzikami, sękaczami i marcinkami. Tutaj muzyczną rozrywkę zapewnił młodzieżowy zespół parafialny z hajnowskiej parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława, Biskupa i Męczennika, pod opieką siostry organistki Gabrieli Mierzwińskiej MSF. Radość z konsekracji nowego kościoła przedłużyła się na drugi dzień - 11 sierpnia, na który w kalendarzu liturgicznym mniszek klarysek przypada uroczystość św. Klary. To jeden z najważniejszych momentów w roku liturgicznym sióstr, tym bardziej, iż hajnowski kościół klarysek nosi tytuł św. Klary. Mszy św. odpustowej w nowo konsekrowanym kościele przewodniczył tego dnia o. Chryzostom Fryc OFM, na co dzień posługujący w miejscowości Sinalunga (Włochy). W homilii przedstawił on św. Klarę jako wzór dla wszystkich kobiet - jako wzór kobiety odważnej i zdeterminowanej, zdolnej do radykalnego odwrócenia się od dotychczasowego życia i rozpoczęcia nowego w duchu Ewangelii. Podczas Mszy św. odpustowej posługę śpiewu pełnił związany ze wspólnotą sióstr Projekt Muzyczno-Liturgiczny „Wschód-Zachód”. Mszę św. rozpoczął śpiew hymnu „Klaro, ozdobo naszego zakonu”, pochodzącego z brewiarza franciszkańskiego, który przedstawia św. Klarę jako wierną uczennicę szkoły św. Franciszka, z którą możemy teraz wspólnie się modlić. Wyrazem tej modlitewnej wspólnoty ze świętą była osobista adoracja jej relikwii, której towarzyszył śpiew psalmu „Chwalcie Pana przez dobroć Jego niewymowną”, mówiącego o nieprzebranej dobroci Bożej i będącego gestem dziękczynienia. Jednak zdecydowanie najbardziej ujmujący był śpiew na Komunię św. Trzeba przyznać, iż słowa „U drzwi Twoich stoję, Panie” w miejscu wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu nabierają dodatkowego znaczenia, a cała pieśń staje się przyczynkiem do głębszej refleksji na temat Tego, który „pod postacią chleba prawdziwym Bogiem jest z nieba”.

Mniszki klaryski z Hajnówki

Obecnie w hajnowskim klasztorze Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji przebywa osiem sióstr: 3 siostry po ślubach wieczystych, które przybywszy z Pniew rozpoczęły prace nad nowym klasztorem, oraz 5 sióstr, które dołączyły do nich jako nowo powołane do życia konsekrowanego: 3 profeski czasowe, 2 nowicjuszki i 1 postulantka.
Siostry zapraszają serdecznie do swojego kościoła na Msze św. (w dni powszednie o 7, w niedzielę o godz. 8), a także na codzienną adorację Najświętszego Sakramentu (w godzinach 10-17, na koniec adoracji wspólny Różaniec).
Na stronie internetowej sióstr www.klaryski-hajnowka.drohiczyn.opoka.org.pl można zapoznać się z ich ofertą haftu artystycznego, a także pozostawić intencję modlitewną.

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Krzyż, kara niewolników, stał się tronem Pana, i to jest cała treść dzisiejszego święta

2026-08-18 11:03

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Lud w drodze „stracił cierpliwość”. Dosłownie dusza ludu „skróciła się” w trudach pustyni. Szemranie uderza w Boga i w Mojżesza, a nawet w samą mannę: „uprzykrzył się nam już ten pokarm mizerny”. Wtedy pojawiają się węże o jadzie palącym (hebr. serafim, „palące”). Ukąszenie i śmierć odsłaniają, dokąd naprawdę prowadzi odwrócenie się plecami do Boga. Lud wyznaje grzech, a Mojżesz, jak zawsze, wstawia się za tymi, którzy przed chwilą występowali przeciw niemu.
CZYTAJ DALEJ

Niezwykłe odkrycie podczas budowy w Lesznie. To mogą być pozostałości kościoła

2026-09-14 09:45

[ TEMATY ]

Leszno

Adobe Stock

Podczas prac przy przebudowie Sali Widowiskowej MOK przy ul. Bolesława Chrobrego archeolodzy natrafili na kamienno-ceglane fundamenty - informuje miasto Leszno na swoim profilu na FB.

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że są to pozostałości kościoła pw. św. Ducha i św. Barbary, ufundowanego na przełomie XVI i XVII wieku przez Zofię z Bnina Opalińską.
CZYTAJ DALEJ

Radość, która nie potrzebuje alkoholu

2026-09-14 23:06

Dariusz Sowa

Uczestnicy wesela wesel

Uczestnicy wesela wesel

Spotkanie rozpoczęło się w Domu Diecezjalnym TABOR. Uczestnicy przedstawiali swoje rodziny, opowiadali o doświadczeniach małżeńskich i dzielili się historiami, które często rozpoczynały się od jednego, odważnego kroku – decyzji, że ich wesele będzie świętem miłości, a nie alkoholu. Pierwszego dnia uczestników odwiedził biskup Kazimierz Górny, który podziękował małżonkom za ich świadectwo i przypomniał postać św. Maksymiliana Marii Kolbego – patrona ludzi podejmujących trud życia w trzeźwości. Podczas Eucharystii ks. dr Wiesław Matyskiewicz podkreślał, że abstynencja nie jest wyrzeczeniem, lecz darem składanym rodzinie i bliźnim. Drugi dzień miał charakter formacyjny. Konferencje poświęcone problematyce uzależnień pokazały, jak współczesna wiedza medyczna i psychologiczna potwierdza znaczenie profilaktyki oraz odpowiedzialnych wyborów. Szczególnym przeżyciem była pielgrzymka do Markowej – miejsca naznaczonego świadectwem błogosławionych Józefa i Wiktorii Ulmów. Ich życie przypomina, że miłość małżeńska to codzienna odpowiedzialność za drugiego człowieka, gotowość do poświęcenia i odwaga życia zgodnie z wyznawanymi wartościami. Wieczorne warsztaty taneczne, wspólna modlitwa różańcowa oraz rozmowy do późnych godzin pokazały, że integracja nie potrzebuje alkoholu. Wręcz przeciwnie – uczestnicy podkreślali, że dopiero w atmosferze trzeźwości można w pełni cieszyć się obecnością drugiego człowieka, prowadzić wartościowe rozmowy i budować prawdziwe więzi. Ostatni dzień spotkania był czasem dziękczynienia za otrzymane łaski. Podczas Eucharystii w parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzeszowie-Dworzysku ks. prałat Władysław Zązel, który zachęcał, aby rodzinne uroczystości – zwłaszcza wesela – były świadectwem wolności, odpowiedzialności i szacunku wobec każdego uczestnika. XXXII Wesele Wesel nie było jedynie kolejnym zjazdem małżeństw. Było przede wszystkim żywym dowodem na to, że można świętować inaczej. Coraz więcej młodych narzeczonych zastanawia się dziś nad organizacją wesela bezalkoholowego. Nie dlatego, że chcą komukolwiek coś udowodnić, ale dlatego, że pragną, aby najważniejszy dzień ich życia był pięknym początkiem wspólnej drogi, wolnym od ryzyka nadużyć i złych doświadczeń. Rzeszowskie XXXII Wesele Wesel pozostawiło uczestnikom nie tylko piękne wspomnienia, ale również ważne przesłanie. Każde bezalkoholowe wesele staje się świadectwem, że można budować kulturę spotkania opartą na szacunku, odpowiedzialności i prawdziwej wolności. Oby takich świadectw było w Polsce coraz więcej.  

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję