Reklama

Konsekracja tronu eucharystycznego

Czerpiąc wzór z duchowej matki św. Klary, Mniszki Klaryski od Wieczystej Adoracji zdecydowały się na odważny krok wzniesienia nowego Tronu Eucharystycznego w Hajnówce. Kościół został konsekrowany przez bp. Antoniego Dydycza 10 sierpnia 2010 r. Świątynia ma przede wszystkim pełnić rolę miejsca nieustającej adoracji Najświętszego Sakramentu

Niedziela podlaska 36/2010

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Mniszki klaryski od Wieczystej Adoracji dotarły do parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława, Biskupa i Męczennika w Hajnówce siedem lat temu. Trzy siostry, do tej pory służące kontemplacyjną modlitwą w klasztorze w Pniewach (arch. poznańska), podjęły misję założenia nowego klasztoru na obrzeżach Hajnówki. Z jednej strony siostry zachwyciła malowniczość tego miejsca (Puszcza Białowieska tuż za rogiem), jednak argumentem znacznie bardziej istotnym była możliwość budowy klasztoru w bezpośrednim sąsiedztwie hajnowskiego szpitala. W ten sposób siostry mogłyby służyć modlitwą również osobom chorym, a także ich rodzinom.

Być dla świata

Reklama

- Siostry przez swoją codzienną modlitwę, przez nieustanną adorację Najświętszego Sakramentu próbują naśladować swoją matkę, św. Klarę - mówi s. Bogumiła Banewska OCPA, jedna z trzech sióstr przybyłych na Podlasie z Pniew. - Ważnymi zajęciami sióstr są także prace hafciarskie: haftujemy paramenty liturgiczne, ornaty, sztandary. Praca ta nie przeszkadza nam w wypełnianiu naszego powołania, ponieważ także w czasie prac przy krosnach siostry mogą modlić się indywidualnie lub wspólnie. Najważniejsze jest dla nas życie klauzurowe. Chociaż w Hajnówce klasztor nie ma jeszcze zamkniętej klauzury, to jednak pragniemy jak najszybciej to uczynić, nie po to by zamknąć się przed światem, ale by być dla świata, by jeszcze silniej służyć modlitwą w wielu intencjach, jakie otrzymujemy telefonicznie czy przez e-maile.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

San Damiano na Podlasiu

Reklama

Pierwsze lata w Hajnówce siostry spędziły w domku jednorodzinnym przy ul. Topolowej. Po wykończeniu pierwszego skrzydła klasztoru przeniosły się na ul. Lipową. Dziś na kompleks zabudowań mniszek składają się dwa skrzydła klasztoru oraz mieszkanie księdza kapelana. Trwają prace przy trzecim skrzydle, w którym mieścić się będzie ośrodek rekolekcyjny. Od 10 sierpnia dostępny dla wszystkich jest już kościół pw. św. Klary. - Kiedy ludzie przychodzili do św. Franciszka, dziwiąc się, dlaczego podejmuje starania odbudowy kościoła św. Damiana w Asyżu, ten wygłosił proroctwo: „Chodźcie i pomóżcie mi zbudować ten kościół, ponieważ będą mieszkały tutaj panie, których świętość i sława będą znane na całym świecie’” - mówi s. Bogumiła. - Franciszek jeszcze nie wiedział, że przyjdzie do niego Klara i wraz z siostrami będzie prosiła o przyjęcie do wspólnoty. Wskazał jej drogę modlitwy i pokuty jako drogę jej powołania. W ten sposób w San Damiano powstał pierwszy klasztor mniszek klarysek. I właśnie do tego miejsca siostry pragną nawiązywać, wznosząc hajnowski kościół i klasztor. Hasłem przewodnim miejsca budowy jest „San Damiano na Podlasiu”; krużganki klasztoru do złudzenia przypominają te z San Damiano. Również i nowo konsekrowany kościół odwołuje się do początków zakonu św. Klary - jego wieża jest kopią gotyckiej wieży bazyliki św. Klary w Asyżu (1260 r.), a ogólna bryła odwołuje się do kościoła św. Damiana, pierwszego Tronu Eucharystycznego urządzonego przez św. Klarę i jej siostry. I tak jak tamten kościół, również i ten hajnowski zaprasza do spotkania z Chrystusem Eucharystycznym. „Bo wszystkie świątynie są właśnie po to, byśmy się z Nim spotykali na różne sposoby - mówił w homilii podczas Mszy św. z obrzędem konsekracji bp Antoni Dydycz. - Doświadczali Go w sakramentach świętych, przeżywali piękno rozmowy z Nim, żebyśmy mogli stawiać Bogu pytania i mieli cierpliwość wsłuchiwania się w Jego odpowiedź. W ten sposób kościół materialny ubogaca kościół duchowy”.

Uroczystości trwały dwa dni

W uroczystości konsekracji kościoła św. Klary uczestniczyli goście z całego kraju, a także z zagranicy: przedstawiciele władz samorządowych, kapłani i siostry zakonne szczególnie związani ze wspólnotą mniszek klarysek, przedstawiciele Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, duchowi i materialni fundatorzy kościoła i klasztoru, a także hajnowscy parafianie. Liturgiczną posługę śpiewu podczas Mszy św. pełnił chór „Poznańskie Słowiki” pod przewodnictwem prof. Stuligrosza. Sama uroczystość w hajnowskim klasztorze trwała dwa dni - we wtorek, po uroczystej Mszy św., podczas której bp Antoni Dydycz przejął kościół, a następnie go konsekrował, rozpoczęła się podlaska biesiada z bigosem, dzikami, sękaczami i marcinkami. Tutaj muzyczną rozrywkę zapewnił młodzieżowy zespół parafialny z hajnowskiej parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława, Biskupa i Męczennika, pod opieką siostry organistki Gabrieli Mierzwińskiej MSF. Radość z konsekracji nowego kościoła przedłużyła się na drugi dzień - 11 sierpnia, na który w kalendarzu liturgicznym mniszek klarysek przypada uroczystość św. Klary. To jeden z najważniejszych momentów w roku liturgicznym sióstr, tym bardziej, iż hajnowski kościół klarysek nosi tytuł św. Klary. Mszy św. odpustowej w nowo konsekrowanym kościele przewodniczył tego dnia o. Chryzostom Fryc OFM, na co dzień posługujący w miejscowości Sinalunga (Włochy). W homilii przedstawił on św. Klarę jako wzór dla wszystkich kobiet - jako wzór kobiety odważnej i zdeterminowanej, zdolnej do radykalnego odwrócenia się od dotychczasowego życia i rozpoczęcia nowego w duchu Ewangelii. Podczas Mszy św. odpustowej posługę śpiewu pełnił związany ze wspólnotą sióstr Projekt Muzyczno-Liturgiczny „Wschód-Zachód”. Mszę św. rozpoczął śpiew hymnu „Klaro, ozdobo naszego zakonu”, pochodzącego z brewiarza franciszkańskiego, który przedstawia św. Klarę jako wierną uczennicę szkoły św. Franciszka, z którą możemy teraz wspólnie się modlić. Wyrazem tej modlitewnej wspólnoty ze świętą była osobista adoracja jej relikwii, której towarzyszył śpiew psalmu „Chwalcie Pana przez dobroć Jego niewymowną”, mówiącego o nieprzebranej dobroci Bożej i będącego gestem dziękczynienia. Jednak zdecydowanie najbardziej ujmujący był śpiew na Komunię św. Trzeba przyznać, iż słowa „U drzwi Twoich stoję, Panie” w miejscu wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu nabierają dodatkowego znaczenia, a cała pieśń staje się przyczynkiem do głębszej refleksji na temat Tego, który „pod postacią chleba prawdziwym Bogiem jest z nieba”.

Mniszki klaryski z Hajnówki

Obecnie w hajnowskim klasztorze Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji przebywa osiem sióstr: 3 siostry po ślubach wieczystych, które przybywszy z Pniew rozpoczęły prace nad nowym klasztorem, oraz 5 sióstr, które dołączyły do nich jako nowo powołane do życia konsekrowanego: 3 profeski czasowe, 2 nowicjuszki i 1 postulantka.
Siostry zapraszają serdecznie do swojego kościoła na Msze św. (w dni powszednie o 7, w niedzielę o godz. 8), a także na codzienną adorację Najświętszego Sakramentu (w godzinach 10-17, na koniec adoracji wspólny Różaniec).
Na stronie internetowej sióstr www.klaryski-hajnowka.drohiczyn.opoka.org.pl można zapoznać się z ich ofertą haftu artystycznego, a także pozostawić intencję modlitewną.

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Znak Jonasza” w Ewangelii oznacza przede wszystkim osobę proroka

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pl.wikipedia.org

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
CZYTAJ DALEJ

Papież odpowiada na list mężczyzny, który określa się jako „ateista kochający Boga”

2026-02-24 19:47

[ TEMATY ]

wiara

Leon XIV odpowiada

Vatican Media

W lutowym numerze miesięcznika „Piazza San Pietro” Leon XIV odpowiada na list mężczyzny, który określa się jako „ateista kochający Boga”. Prawdziwy problem nie polega na wierzeniu lub niewierzeniu w Boga, ale na poszukiwaniu Go — i właśnie w tym tkwi godność oraz piękno naszego życia - przypomina Ojciec Święty.

„Nie może być ateistą ten, kto kocha Boga, kto szuka Go szczerym sercem” - tak Papież Leon XIV odpowiada, cytując św. Augustyna, na list nadesłany do redakcji miesięcznika „Piazza San Pietro”, wydawanego w Watykanie. Autorem korespondencji jest mężczyzna o imieniu Rocco, pochodzący z regionu Reggio Calabria. Ojciec Święty dziękuje czytelnikowi za nadesłane słowa i odpowiada na jego wątpliwość: czy możliwe jest określanie siebie jako ateisty, a jednocześnie kochanie Boga?
CZYTAJ DALEJ

Br. Maciej z Taize: Idźmy za Jezusem

2026-02-24 19:00

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

ks. Paweł Kłys

Br Maciej z Taize głosi rekolekcje w łódzkiej katedrze

Br Maciej z Taize głosi rekolekcje w łódzkiej katedrze

W łódzkiej katedrze - trwają Akademickie Rekolekcje Wielkopostne, które głosi brat Maciej z Taize. W kolejnym dniu rekolekcyjnych spotkań łódzcy żacy wysłuchali konferencji, wzięli udział w adoracji krzyża oraz mogli skorzystać z sakramentu pokuty i pojednania.

W rekolekcyjnej nauce brat Maciej zwrócił uwagę słuchaczy na to, że - mamy iść za Jezusem, czyli odpowiedzieć na Jego zaproszenie. To zaproszenie często pojawia się w dolinie, Tam, gdzie jesteśmy. Tam, gdzie wydaje nam się, że ani nie mamy siły, ani ochoty, ani nic ciekawego się nie wydarzy. On jest tam z nami i On nas zaprasza. Mamy przyjąć to zaproszenie. Mamy nie zachowywać swojego życia tylko dla siebie, ale dbać i walczyć o relację z Bogiem i z drugim człowiekiem. Mamy porzucić swoje powierzchowne życie, a odnaleźć to, które czeka na nas w Bogu, który jest w nas. To jest cudowne. To jest nasz sprzęt do wejścia na górę. To jest lista rzeczy, które musimy przygotować, o których mamy myśleć, aby wejść na tą wysoką górę. Jeżeli przyjrzymy się po kolei liście tych rzeczy, które Jezus tutaj mówi nam, Piotrowi, to możemy je bez problemu podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa dotyczy naszej relacji z Bogiem. Druga naszej relacji z drugim człowiekiem. To tu zamyka się tajemnica przykazań i tajemnica chrześcijaństwa. - tłumaczył rekolekcjonista.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję