Reklama

To nie temat tabu

Na rekolekcje razem z mężem lub żoną? Jak najbardziej. Trzydniowe rekolekcje dla małżeństw u Cichych Pracowników Krzyża w Głogowie poprowadził o. Ksawery Knotz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Konferencje o. Knotza cieszą się dużą popularnością - przybyły na nie pary również spoza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej: z Opola, z Raciborza, z Wrocławia. - Jest wielu duchownych, którzy wyjaśniają te sprawy. Ja jestem tylko tym najbardziej znanym - śmieje się zakonnik.
O. Ksawery w Głogowie gościł już po raz drugi. - Nauki o. Knotza dotyczą seksualności i można powiedzieć, że tematyka jest ta sama, co przed rokiem. Ale myślę, że warto do tego wracać, zwłaszcza, że jest duże zapotrzebowanie - mówi Piotr Kukła, jeden z organizatorów i oczywiście uczestnik spotkania. - Przede wszystkim te rekolekcje uświadamiają, że sakrament małżeństwa jest bardzo ważny, a sam akt seksualny jest nieodłącznym elementem życia małżeńskiego. Seksualności nie należy traktować jako temat tabu, wręcz przeciwnie - dodaje. - O. Ksawerego słucha się rewelacyjnie. Mówi o rzeczach, o których niby wszyscy wiedzą, a tak naprawdę otwiera nam oczy na wiele spraw.
Jak więc jest z tym seksem? Czy małżonkowie z wieloletnim stażem też potrzebują się go uczyć? - W rzeczywistości nie wiemy wszystkiego, a w sumie to wiemy bardzo mało - i to w aspekcie naukowym, i w takim ludzkim. Brakuje spojrzenia na seksualność z perspektywy duchowości - wyjaśnia o. Knotz. - Ludzie nie myślą o tym, żeby pogodzić seksualność z wiarą. Życie duchowe i życie seksualne traktują jako coś osobnego, te dwie przestrzenie się rozjeżdżają. I w konsekwencji to my się rozjeżdżamy w środku, bo jesteśmy przecież i duchowi, i cieleśni.
Zdaniem duchownego, warto cieszyć się po prostu codziennością: - W praktyce w świadomości małżonków sakrament małżeństwa jest bardziej kojarzony z tą wyjątkową liturgią ileś lat temu niż z codziennym życiem. A Bóg przychodzi w znaku mężczyzny i kobiety, również w czasie ich współżycia seksualnego. W tym momencie tworzy się więź między nimi, a w więzi jest Chrystus.
Jednym z tematów poruszanych w czasie rekolekcji był grzech. - Pojawia się dużo wątpliwości moralnych, różnych schematów, odczytywania moralności w sposób bardzo zewnętrzny. Dużo jest pogubienia się, ludzie nie wiedzą, co właściwie jest dobre, a co złe. Przez to jest mnóstwo niepokoju, poczucia winy, często zupełnie niepotrzebnego - tłumaczy zakonnik. Polecał również stronę www.szansaspotkania.net - znajdują się tam artykuły dotycząca życia we dwoje, można tam znaleźć odpowiedzi na wiele nurtujących pytań. O. Knotz zachęcał uczestników rekolekcji, by korzystając z tego portalu, dzielili się z innymi swoim małżeńskim doświadczeniem za pośrednictwem internetu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Drastycznie rośnie liczba dzieci uśmierconych w polskich szpitalach

2026-01-13 18:02

[ TEMATY ]

aborcja

Adobe Stock

Z rządowego sprawozdania z wykonania ustawy z 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży za rok 2024 wynika, że w tym okresie w polskich szpitalach uśmiercono w drodze aborcji aż 885 dzieci.

Jest to 2 razy więcej niż w roku 2023 i ponad pięciokrotnie więcej niż w roku 2022.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?

2026-01-15 09:29

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję