Uroczystość miała miejsce w Wyższym Seminarium Duchownym Ojców Franciszkanów w łódzkich Łagiewnikach, a zorganizowana została dla upamiętnienia 25. rocznicy modlitwy o pokój, która odbyła się 27 października 1986 r. w Asyżu. Inicjatorem asyskiego spotkania był bł. Jan Paweł II.
W łódzkim Asyżu uczestniczyli hierarchowie i duchowni Kościoła katolickiego oraz Kościołów zrzeszonych w Łódzkim Oddziale Polskiej Rady Ekumenicznej, a także wyznawcy judaizmu. Obecni byli m.in.: metropolita łódzki abp Władysław Ziółek, ks. prał. Bartłomiej Rurarz i ks. prał. Jan Wolski; ordynariusz diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego abp Szymon wraz z proboszczem łódzkiej parafii prawosławnej św. Aleksandra Newskiego ks. Eugeniuszem Fiedorczukiem; zwierzchnik diecezji warszawskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP bp Jan Cieślar oraz proboszcz parafii ewangelicko-augsburskiej Opatrzności Bożej w Zgierzu ks. Marcin Undas. Kościół Ewangelicko-Reformowany reprezentowali: bp Marek Izdebski i ks. Semko Koroza, a Kościół Ewangelicko-Metodystyczny - ks. Adam Kleszczyński i ks. Ryszard Zimoń. Starokatolicki Kościół Mariawitów - bp Piotr Maria Bernard Kubicki i ks. Kazimierz Kaczmarski, Kościół polskokatolicki - ks. Stanisław Muchewicz. Wyznawców religii mojżeszowej reprezentował przewodniczący Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Łodzi - podrabin Symcha Keller. Przybyli m.in. franciszkanie i wierni z różnych wspólnot chrześcijańskich.
Zgromadzonych powitał o. Michał Baranowski OFMConv, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Ojców Franciszkanów. - Raduję się i wyrażam wdzięczność wobec Pana Boga, że zebraliśmy się w auli franciszkańskiego seminarium, by rozważać sprawę pokoju oraz modlić się o pokój w świecie, naszej Ojczyźnie, naszych miastach i rodzinach - powiedział o. Baranowski. Następnie słowa powitania wypowiedział ks. kan. dr Andrzej Blewiński, główny organizator ekumenicznego spotkania modlitewnego.

Pokój w nauczaniu bł. Jana Pawła II

Pierwszą część uroczystości wypełnił interesujący referat pt. „Idea pokoju w nauczaniu bł. Jana Pawła II”, przygotowany przez o. Celestyna Napiórkowskiego OFMConv, a odczytany przez o. Grzegorza Bartosika OFMConv, prodziekana Wydziału Teologicznego UKSW.
O. Napiórkowski zwrócił uwagę, iż najpoważniejszym wkładem Jana Pawła II w światowy pokój był jego wkład w upadek komunizmu. Rola, jaką Jan Paweł II odegrał w tym wydarzeniu, była niewątpliwie znacząca, a ustalenie jej rozmiarów oczekuje na badania polityków, socjologów, historyków.
Od roku 1968 papieże tworzą orędzia na Światowy Dzień Pokoju. Paweł VI napisał dziesięć takich orędzi. Jan Paweł II dwadzieścia siedem, a Benedykt XVI jest autorem sześciu. Od początku pontyfikatu Jan Paweł II akcentował w swoich orędziach etyczny, osobowy wymiar pokoju, wiążąc ten aspekt z koniecznością oparcia się na prawdzie o istotnych zasadach bytu, z których wynikają oczywiste wymagania moralne obowiązujące wszystkich ludzi. Wielkie znaczenie dla kształtowania etosu pokoju ma to wszystko, co Jan Paweł II powiedział na temat poszanowania sumienia każdego człowieka. Bez zrozumienia racji poszanowania wolności ludzkiego sumienia nie można bowiem zrozumieć, dlaczego pokój jest zadaniem moralnym człowieka. By służyć pokojowi, trzeba służyć prawdzie, wolności, sprawiedliwości, solidarności.
Dialog, przebaczenie, troska o rodzinę, prawa człowieka, cywilizacja życia, dialog między kulturami, dialog na rzecz pokoju, międzynarodowa solidarność i współpraca na rzecz wspólnego dobra wszystkich ludów, troska o ubogich, właściwe wychowanie młodzieży, poszanowanie naturalnego środowiska człowieka - oto najważniejsze tematy, które Jan Paweł II poruszał w orędziach na Światowy Dzień Pokoju.
Światowy Dzień Modlitw o Pokój, który odbył się w październiku 1986 r. w Asyżu, okazał się najbardziej niezwykłym spotkaniem religijnym, jakie kiedykolwiek miało miejsce. Wszystkie wielkie religie świata i wszystkie Kościoły chrześcijańskie po raz pierwszy wspólnie uczestniczyły w Światowym Dniu Modlitwy o Pokój. Asyż nigdy nie był świadkiem wydarzenia tak wielkiej wagi.
To religijne zgromadzenie zostało określone jako proroctwo pokoju, a Jan Paweł II stwierdził, że odbyło się ono w duchu pokoju i pojednania, szacunku i miłości oraz międzyreligijnego dialogu. Spotkanie stało się początkiem nowej epoki szacunku dla wszystkich światowych religii i kultur. Stworzyło także poczucie jedności rodzaju ludzkiego. Kiedy Jan Paweł II zapowiadał to spotkanie, jasno wskazał jego cele: powstanie światowego ruchu modlitwy o pokój, który przekraczając granice państw i angażując wszystkie wyznania, ogarnie cały świat. Spotkanie w Asyżu nie było ustępstwem na rzecz religijnego relatywizmu, ale wyrazem głębokiego i konsekwentnego szacunku dla każdego człowieka. Każdy bowiem ma prawo i obowiązek kierować się głosem własnego sumienia w poszukiwaniu prawdy. Przykład Asyżu okazał się w pozytywnym znaczeniu „zaraźliwy”. Podobne spotkania zorganizowano w Japonii, Polsce, Austrii, Stanach Zjednoczonych, we Włoszech, na Malcie i w innych krajach.

Modlitwa o pokój

W drugiej części łódzkiego Asyżu odbył się panel dyskusyjny, w trakcie którego uczestnicy spotkania dzielili się przemyśleniami na temat pokoju. Na zakończenie duchowni reprezentujący poszczególne wyznania wspólnie modlili się o pokój. Ich modlitwy przeplatały się z pieśniami w wykonaniu franciszkańskiego zespołu muzycznego „Pokój i Dobro”.
Modlitewne spotkanie w auli franciszkańskiego seminarium zbliżyło do siebie przedstawicieli różnych wspólnot chrześcijańskich i wyznawców judaizmu, a zarazem umocniło ich wspólną troskę o pokój, nie tylko w sensie politycznym, ale również moralnym jako zadanie w domu, rodzinie, w miejscu pracy.