Rezygnacja została złożona zgodnie z kan. 411 i kan. 401 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Kanony te mówią, że „biskup diecezjalny, który ukończył siedemdziesiąty piąty rok życia, jest proszony o złożenie na ręce Papieża rezygnacji z zajmowanego urzędu” (kan. 401 § 1) oraz że (kan. 411) „gdy chodzi o zrzeczenie się urzędu, to do biskupa koadiutora i pomocniczego mają zastosowanie przepisy”, które przytoczono powyżej. W długiej powojennej historii naszego Kościoła diecezjalnego taki przypadek w odniesieniu do biskupa pomocniczego miał miejsce po raz pierwszy. Bp Paweł Socha jest z nami od końca lat 50. Najpierw był wikariuszem, później wykładowcą oraz ojcem duchownym w seminarium, a przez ostatnie blisko 39 lat służy ludowi Bożemu jako biskup.
Bp Paweł Socha urodził się 10 stycznia 1935 r. w Wojsławicach pod Radomiem. W 1951 r. wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy. Święcenia kapłańskie przyjął 22 maja 1958 r. w Krakowie. Po święceniach przez rok pracował jako wikariusz w Żaganiu. W latach 1959-62 studiował teologię fundamentalną na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1962 r. rozpoczął wykłady z różnych dyscyplin teologicznych w Gorzowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gościkowie-Paradyżu. 16 listopada 1973 r. papież Paweł VI mianował go biskupem pomocniczym diecezji gorzowskiej, przydzielając mu stolicę tytularną Tunigaba. Święcenia biskupie otrzymał z rąk kard. Karola Wojtyły 26 grudnia 1973 r. w katedrze gorzowskiej. Hasłem i dewizą bp. Pawła Sochy stały się słowa: „Czynić prawdę w miłości” - „Facere veritatem in caritate”. 10 stycznia 2010 r. bp Paweł Socha zgodnie z wymogami prawa kanonicznego złożył rezygnację z pełnionego urzędu biskupa pomocniczego diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Benedykt XVI przedłużył mu wówczas posługę. Ostatecznie rezygnację papież Benedykt XVI przyjął 16 stycznia 2012 r.