Reklama

Sursum corda

Oby Pan Bóg Błogosławił!

Niedziela Ogólnopolska 25/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W katedrze św. Wojciecha w Ełku 9 czerwca br. - w święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła odbywały się uroczystości ingresu nowego biskupa tej diecezji Jerzego Mazura. Był to szczególny ingres i szczególne objęcie liturgiczne diecezji. Bp Jerzy Mazur bowiem jest tym biskupem, którego władze Rosji nie wpuściły na teren jego diecezji na Syberii.
Na uroczystości przybyło kilkunastu biskupów z Polski z nuncjuszem apostolskim - abp. Józefem Kowalczykiem na czele, przybył także abp Tadeusz Kondrusiewicz z Moskwy. Uroczystość była bardzo piękna i podniosła, widać było ogromne zaangażowanie miejscowego duchowieństwa i wiernych, dopisała pogoda. Wzruszające przemówienie wygłosił abp T. Kondrusiewicz, charakteryzując bp. Mazura jako człowieka, który wiele uczynił dla Kościoła katolickiego w Rosji, który był bardzo oddany sprawie misji Kościoła i katechizacji w tym kraju, od 70 lat programowo ateizowanym. Ojciec Święty, nie mogąc doczekać się na oficjalną odpowiedź władz rosyjskich w sprawie powrotu bp. Mazura do ukochanego Irkucka - w Rosji ten sposób rozwiązywania spraw znany jest od czasów carskich - postanowił powierzyć jego pasterskiej pieczy osieroconą przez niedawno zmarłego serdecznej pamięci bp. Edwarda Samsela piękną diecezją ełcką, ufając, że Biskup wygnaniec tą samą miłością obdarzy swoje nowe dzieci.
Nowy Biskup przybył do swojej diecezji z pięknym orędziem, z pasterskim zapałem i z hasłem biskupim: Veni Sancta Spirituo - Przyjdź, Duchu Święty. Z podziwem przyglądałem się, jak wierni z wielką uwagą przysłuchiwali się nowemu Pasterzowi, jak chłonęli jego gorliwość pasterską, rozważali ciekawe i mądre sformułowania i myśli. Diecezja ełcka ma szczęście, bo poprzedni jej biskup - śp. Edward Samsel też był tak oddanym Bogu i Kościołowi pasterzem. Nowym Biskupem z pewnością także będzie się cieszyć.
Bp Jerzy Mazur jest także zaprzyjaźniony z naszą Redakcją. Nie tak dawno składał nam wizytę, udzielał wywiadu, za naszym pośrednictwem ogłaszał potrzebę pomocy Kościołowi na Syberii. Podjął tam wielką inicjatywę budowy klasztoru Sióstr Karmelitanek - trochę z myślą o potomkach polskich wygnańców, którym przyszło żyć na tamtych terenach. Na Syberii spędził też lata zsyłki i cierpienia św. Rafał Kalinowski.
Cieszymy się, że mogliśmy uczestniczyć w uroczystościach ingresu bp. Jerzego Mazura i osobiście złożyć mu gratulacje, a także poznać życzliwość i otwarcie tamtejszego duchowieństwa i wiernych. To polski Wschód - jakże serdeczny, ciepły, rodzinny. Człowiek czuje się wśród tych ludzi, jakby od zawsze ich znał. Słyszeliśmy wcześniej, że żyją tam dobrzy ludzie, a teraz mogliśmy ich spotkać.
Oby Pan Bóg błogosławił posłudze w nowej diecezji bp. Jerzego Mazura, doświadczonego już tak przykrymi przeżyciami płynącymi z wygnania. Nowi diecezjanie zapewniają: jesteś w domu, jesteś u siebie. Oby nowa diecezja była Księdzu Biskupowi domem. Rodzinnym i Bożym domem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Franciszek Salezy

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

św. Stanisław

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Schronisko dla zwierząt w Sobolewie zostało zamknięte

2026-01-24 15:22

[ TEMATY ]

schronisko

PAP/Paweł Supernak

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji poinformowało w sobotę, że decyzja o zamknięciu schroniska dla zwierząt w Sobolewie (woj. mazowieckie) jest wynikiem niezastosowania się właściciela obiektu do wcześniejszych decyzji wzywających do usunięcia uchybień w prowadzeniu schroniska.

Resort przekazał na portalu X, że w sobotę Powiatowy Lekarz Weterynarii w Garwolinie doręczył właścicielowi schroniska w Sobolewie decyzję o natychmiastowym zamknięciu obiektu oraz zakazie prowadzenia schronisk dla zwierząt.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję