Każdego roku w święto Matki Bożej Różańcowej - 7 października wieczorem przybywają do sanktuarium Amerykańskiej Częstochowy tysiące pielgrzymów wielu narodowości i języków. Od ponad 20 już lat w sanktuarium tym odbywa się wielkie nabożeństwo różańcowe pod nazwą „Annual Rosary Pilgrimage”. Nabożeństwu przewodniczy zwykle biskup archidiecezji filadelfijskiej. Po wysłuchaniu słowa Bożego pielgrzymi gromadzą się na zewnątrz sanktuarium z lampionami. Podczas procesji odmawiamy wszystkie tajemnice różańcowe w różnych językach świata. Nabożeństwo kończy się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem i modlitwą o pokój na świecie.
W tym roku nasze nabożeństwo miało charakter szczególny. Uroczystości różańcowej przewodniczył bowiem polski biskup Tomasz Wenski - biskup pomocniczy diecezji Orlando (Floryda), który 26 sierpnia 2001 r. poświęcił kaplicę Matki Bożej Częstochowskiej w sanktuarium Amerykańskiej Częstochowy.
Był to wieczór modlitwy dziękczynnej w intencji Ojca Świętego Jana Pawła II z okazji 25-lecia jego wyboru na Stolicę Piotrową. Ojciec Święty Jan Paweł II jako kardynał i arcybiskup Krakowa odwiedził Amerykańską Częstochowę dwa razy. Dziękowaliśmy Bogu za jego osobę jako Piotra naszych czasów. Dziękowaliśmy Matce Bożej Jasnogórskiej, w której szkole się wychował i której mógł powiedzieć: Totus Tuus. Prosiliśmy Maryję, aby nadal nad nim czuwała i zachowała go w dobrym zdrowiu, by jeszcze długie lata prowadził Kościół i świat ku lepszej przyszłości, w prawdziwym pokoju, jako jedyny i najwyższy autorytet moralny.
W ten święty wieczór modlitwy różańcowej zakończyliśmy uroczyście Rok Różańca Świętego. Był to wyjątkowy dar Matki Bożej dla Kościoła i świata. Dla sanktuarium Amerykańskiej Częstochowy był to rok szczególnych łask i błogosławieństw. Każdego dnia po uroczystej Mszy św. ojcowie i bracia wraz z pielgrzymami odmawiali modlitwę różańcową. Jako ukoronowanie i owoc Roku Różańca Świętego prowincjał Paulinów w Stanach Zjednoczonych - o. Krzysztof Wieliczko ze swoją Radą, za zachętą generała Zakonu - o. Izydora Matuszewskiego, podjął decyzję, aby za przykładem Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej w Polsce wprowadzić podobną praktykę w sanktuarium Amerykańskiej Częstochowy. Jasnogórska Rodzina Różańcowa, licząca miliony członków, jest wielką siłą moralną i duchową dla Kościoła w Polsce, dla Jasnogórskiego Sanktuarium, dla pielgrzymów oraz dla ojców paulinów w ich apostolskiej posłudze. Cieszy się ona błogosławieństwem Kościoła i licznymi przywilejami Stolicy Apostolskiej.
Decyzja inauguracji Rodziny Różańcowej w Amerykańskiej Częstochowie została przyjęta przez wiernych z wielką radością, a nawet entuzjazmem. Zostały już wydrukowane odpowiednie materiały w języku angielskim, a w najbliższym czasie zostaną wprowadzone inne wersje językowe. Rodzina Różańcowa w Amerykańskiej Częstochowie ma charakter międzynarodowy i jest otwarta dla wszystkich ludzi świata. Ufamy Bogu, że tak jak Jasnogórska Rodzina Różańcowa w Polsce, tak i Rodzina Różańcowa w Amerykańskiej Częstochowie będzie wielkim darem dla Kościoła katolickiego na kontynencie amerykańskim, dla Polonii świata, dla wszystkich ludzi dobrej woli.
Powierzamy ten wielki program modlitwy świata Matce Bożej Różańcowej i prosimy wszystkich członków wielkiej Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej w Polsce, wszystkich Polaków żyjących w różnych częściach świata oraz wszystkich Czytelników Tygodnika Katolickiego Niedziela o modlitewną łączność, aby to wielkie dzieło, rozpoczęte ku czci Maryi Królowej Różańca Świętego, przyniosło dużo łask i błogosławieństw dla całej ludzkości.
W świecie zdominowanym przez głośne produkcje i powierzchowne treści, rzadko zdarza się dzieło, które potrafi zatrzymać widza w pół kroku i skłonić do rachunku sumienia. „A Great Day” (Wspaniały dzień) – laureat New York Indie Film Festival – to filmowy rachunek z miłości, który właśnie doczekał się polskiej wersji językowej. Choć w USA obejrzały go setki tysięcy osób, w Polsce wciąż czeka na swoje odkrycie.
Podziel się cytatem
Spowiedź, która zmienia wszystko
Oparta na faktach historia rzuca widza w sam środek dramatu, który wydaje się nie do udźwignięcia. Oto kapłan staje przed wyzwaniem, które przekracza ludzkie siły: musi wysłuchać spowiedzi mężczyzny odpowiedzialnego za śmierć jego własnej rodziny. Czy w obliczu tak ogromnej straty możliwe jest przebaczenie?
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
– Apostolat „Margaretka” uczy, że Kościół nie jest czyjś, ale jest nasz; że kapłaństwo nie jest sprawą tylko kapłanów, ale całej wspólnoty Kościoła. Jesteśmy jednym wielkim organizmem, którego głową jest Chrystus i mamy się nawzajem wspierać i wspomagać, każdy według swoich funkcji – mówił bp Robert Chrząszcz w czasie spotkania opłatkowego Apostolatu Modlitwy za Kapłanów „Margaretka” w Archidiecezji Krakowskiej, które odbyło się w Skomielnej Białej.
W parafii św. Sebastiana w Skomielnej Białej bp. Roberta Chrząszcza przywitał jej proboszcz ks. Bogusław Nagel, który jest duchowym opiekunem Apostolatu Modlitwy za Kapłanów „Margaretka” w Archidiecezji Krakowskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
