W 90. rocznicę odzyskania niepodległości, 11 listopada br., w Domu Literatury na warszawskim Krakowskim Przedmieściu odbyła się uroczystość wręczenia Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza, której laureatem w tym roku (to już VII edycja tego prestiżowego konkursu) został Jarosław Marek Rymkiewicz, uhonorowany przez Kapitułę za książkę o insurekcji kościuszkowskiej - „Wieszanie”. Książka odtwarza klimat dni sprzed ponad 200 lat, gdy lud Warszawy wymierzał swą sprawiedliwość zdrajcom ojczyzny. Fundatorami nagrody (w tym roku w wysokości 10 tys. dolarów) są od jej początków dwaj polscy przedsiębiorcy - Zbigniew Zarywski i Jan M. Małek, kontynuujący i wpisujący się w tradycję prywatnego mecenatu nad literaturą. Wraz z nagrodą wręczono laureatowi złoty medal z podobizną patrona nagrody Józefa Mackiewicza i ze słowami jego literackiego credo: „Tylko prawda jest ciekawa”. Dwa wyróżnienia przyznano Piotrowi Kowalskiemu za książkę „Generał brygady Włodzimierz Ostoja Zagórski” oraz Wojciechowi Kudybie za tomik poezji „Gorce Pana”.
Przypomnijmy, że - poczynając od 2002 r. - kolejnymi laureatami Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza byli: Władysław i Ewa Siemaszkowie („Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-45”); Marek Chodakiewicz („Ejszyszki. Kulisy zajść w Ejszyszkach, epilog stosunków polsko-żydowskich na Kresach,1944-45”); Wojciech Albiński (tom opowiadań „Kalahari”); Eustachy Rylski (powieść „Człowiek w cieniu”); Janusz Krasiński (powieść „Przed agonią”) i ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski („Księża wobec bezpieki”).
Nagroda im. Józefa Mackiewicza jest swoistym fenomenem na mapie naszej kultury. Rzadko zdarza się, żeby z zupełnie prywatnej, oddolnej inicjatywy obywatelskiej, z prawdziwej „potrzeby serca”, zrodziła się tak trwała i wartościowa - bo niepodatna na polityczno-poprawne koniunktury i trendy - „niezależna instytucja” literacka, jaką stała się w ciągu tych siedmiu lat. Gratulując więc tegorocznym laureatom, gratulujemy zarazem wytrwałym sponsorom nagrody, panom Zarywskiemu i Małkowi, oraz inicjatorowi jej ustanowienia - red. Stanisławowi Michalkiewiczowi.
Ziemia osunęła się i pochłonęła sto ofiar w Republice Środkowoafrykańskiej
Osunięcie ziemi spowodowane ulewnymi deszczami w zachodniej części Republiki Środkowoafrykańskiej (RCA), na granicy z Kamerunem, spowodowało dramatyczną liczbę ofiar. O katastrofie opowiada Vatican News misjonarz o. Marcello Bartolomei.
Do tragedii doszło w prymitywnej, rzemieślniczej kopalni złota w środkowoafrykańskiej wiosce Zamboye przy granicy z Kamerunem. We wtorek 18 sierpnia lawina ziemi i błota spowodowana ulewnymi sezonowymi deszczami osunęła się ze zbocza i zasypała dziesiątki osób w kopalni. Kameruńskie media donoszą, że z błota wydobyto co najmniej 107 ciał, a akcję ratowniczą utrudniają nieustanne opady. Według niektórych relacji, po pierwszym osunięciu gruntu, gdy na miejsce przybyli ratownicy i okoliczni mieszkańcy, doszło do drugiego, które pociągnęło za sobą liczne, kolejne ofiary.
Cały rok modlą się na różańcu, dziś pielgrzymowali do Henrykowa
2026-08-22 11:31
ks. Łukasz
ks. Łukasz Romańczuk
Uczestnicy pielgrzymki
W Henrykowie odbywa się coroczna Archidiecezjalna Pielgrzymka Żywego Różańca. W tym roku przypada 200 lat wspólnoty Żywego Różańca, co sprawiło, że była to okazja do diecezjalnego świętowania powstania tej modlitewnej wspólnoty.
Na inaugurację spotkania konferencję wygłosił ks. Aleksander Radecki, który początek swojego słowa poświęcił na przypomnienie historii Żywego Różańca i dzieła, które zostało zapoczątkowane przez bł. Paulinę Jaricot, a finalnie stało się dziełem modlitwy w 140 krajach i jednym z czterech dzieł papieskich. - Modlitwa różańcowa jest podporą dla misji, a członkowie tej wspólnoty angażują się w dzieła misyjne - zaznaczył ks. Radecki, zwracając uwagę, że szczególnym miejscem było Loretto, gdzie Żywy Różaniec miał swoje “centrum”. - W 1862 roku w samej Francji było 2,5 miliona osób zaangażowanych w Żywym Różańcu. W Polsce pojawił się on w XIX w., ale aprobatę otrzymał dopiero za czasów kard. Wyszyńskiego - zaznaczył ks. Aleksander.
Sformułowane 70 lat temu przez bł. kard. Stefana Wyszyńskiego Jasnogórskie Śluby Narodu dla wielu współczesnych Polaków brzmią jak podniosły, ale trudny do zrozumienia historyczny dokument. W dobie kryzysu autorytetów, postępującej sekularyzacji oraz dominacji indywidualizmu pojawia się pytanie: czy zobowiązania składane w zupełnie innych realiach społeczno-politycznych mają jeszcze jakąkolwiek wartość dla dzisiejszego człowieka?
W rozmowie z Patrykiem Lubryczyńskim na te pytania odpowiada metropolita częstochowski, abp Wacław Depo. Hierarcha sprowadza skomplikowane pojęcia do konkretu i wyjaśnia, co z jasnogórskiego dziedzictwa jest kluczowe dla nas tu i teraz.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
