ur. się 25 grudnia 1910 r. w Jabłonce Orawskiej. Gimnazjum ukończył w Nowym Targu. Studiował teologię na UJ w Krakowie jako kleryk Częstochowskiego Seminarium Duchownego. 20 czerwca 1937 r. przyjął święcenia kapłańskie. 21 czerwca 1937 r. odprawił Mszę św. prymicyjną na Jasnej Górze. Potem otrzymał nominację na wikariusza do parafii św. Klemensa w Lgocie Wielkiej k. Radomska, gdzie pracował do sierpnia 1939 r. Przed wybuchem II wojny światowej przeniesiony został do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zawierciu. W Zawierciu pracował przez całą okupację jako duszpasterz, szczególnie zajmując się młodzieżą, obowiązki te spełniał do 1951 r. W tymże roku został przeniesiony do Częstochowy, gdzie pracował jako kapelan w Domu Opieki św. Antoniego koło Jasnej Góry. Prowadził katechizację w szkole średniej Sióstr Zmartwychwstanek i Nazaretanek. Następnie został przeniesiony do parafii św. Zygmunta w Częstochowie, a stamtąd otrzymał nominację na pierwsze probostwo do parafii Gomunice koło Radomska (1955 r.). W grudniu 1957 r. dostał nominację na proboszcza do Niegowonic i tu pozostał do ostatnich dni życia.
Dla niegowoniczan jest żywą legendą, człowiekiem, którego się nie zapomina, przykładem prawdziwego kapłana, mocarzem ducha.