Przed nami najważniejsze obchody roku liturgicznego – Święte Triduum Paschalne. Właśnie dlatego od poniedziałku 13 marca rusza nowy projekt liturgiczny o tytułowej nazwie.
,,Przewodnik po Triduum” jest adresowany do wszystkich wiernych: zarówno duchownych, jak i świeckich. To inicjatywa dwóch dużych ogólnopolskich portali liturgicznych: „Liturgia.pl” (projektu tworzonego przez Fundację Dominikański Ośrodek Liturgiczny) i „Z pasji do liturgii”. Inicjatywa, jak tłumaczy nasz diecezjanin Dawid Makowski, jeden z koordynatorów projektu, jest wyjściem naprzeciw postulatom Soboru Watykańskiego II, który pragnął, aby wierni brali czynny, świadomy i pełny udział w ceremoniach liturgicznych.
- Przygotowaliśmy wiele różnych materiałów, dzięki którym każdy będzie mógł znaleźć coś dla siebie. Osobom odpowiedzialnym za liturgię dedykujemy wszelkie pomoce obrzędowe dotyczące poszczególnych dni Wielkiego Tygodnia, w tym przede wszystkim Triduum Paschalnego. Dla kantorów, członków scholi i chórów przygotowaliśmy propozycje i nagrania pieśni liturgicznych, w tym chorału gregoriańskiego. Ministranci będą mogli lepiej poznać swoje obowiązki w tym czasie, dzięki specjalnym objaśnieniom poszczególnych ceremonii tych kilku dni liturgicznych. Natomiast wszyscy, którzy chcieliby lepiej wniknąć w misterium tego czasu, będą mogli przeczytać wiele wartościowych artykułów na temat poszczególnych obrzędów Triduum Paschalnego – mówi Dawid Makowski.
Oprócz Dawida Makowskiego, w projekt włączone są również inne osoby z naszej diecezji. Od kilku miesięcy w Zielonej Górze funkcjonuje bowiem Szkoła Liturgiczna, która w tym semestrze przygotowuje ministrantów, ceremoniarzy i kantorów do służby podczas świętego Triduum Paschalnego. Jej założyciele: ks. Przemysław Janicki i ks. Paweł Ciborowski-Kozłowski wygłaszają podczas spotkań formacyjnych katechezy tematyczne o poszczególnych dniach Wielkiego Tygodnia, które zostaną udostępnione jako podcasty na łamach nowo powstałego projektu. Również ks. Mateusz Szerwiński, członek diecezjalnej komisji muzycznej, jest włączony w prezentowaną inicjatywę pod kątem muzycznym.
Koordynatorzy projektu: o. Mikołaj Walczak OP i Dawid Makowski zachęcają wszystkich Państwa do śledzenia nowo utworzonej inicjatywy w celu lepszego przygotowania się do świąt paschalnych. Jeśliby natomiast ktoś miał jakieś pytania odnośnie do tego czasu, to można je zadawać poprzez specjalnie utworzony formularz Zobacz formularz
W święto Ofiarowania Pańskiego, zwane u nas świętem Matki Bożej Gromnicznej, mniej ludzi niż niegdyś przychodzi do naszych kościołów, by poświęcić świece. Do niedawna przychodziło więcej. Świece wykonane z pszczelego wosku, zwane gromnicami, były ze czcią przechowywane w każdym domu i często zapalane – wówczas, kiedy nadciągały gwałtowne burze, gradowe nawałnice, wybuchały pożary, groziła powódź, a także w chwili odchodzenia bliskich do wieczności. Były one znakiem obecności mocy Chrystusa – symbolem Światłości, w której blasku widziało się wszystko oczyma wiary.
Wprawdzie wilki zagrażające ludzkim sadybom zostały wytrzebione, ale na ich miejsce pojawiły się inne zagrożenia. Dziś trzeba prosić Matkę Bożą Gromniczną, by broniła przed zalewem przemocy i erotyzacji płynących z ekranów telewizyjnych i kolorowych magazynów, przed napastliwością sekt, przed obojętnością na los bliźnich, przed samotnością, przed powiększającą się falą ubóstwa, przed zachłannością, przed bezdomnością i bezrobociem, przed uleganiem nałogom pijaństwa, narkomanii, przed zamazywaniem granic między grzechem a cnotą, przed zamętem sumień.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
Publikujemy oświadczenie rzecznika prasowego archidiecezji krakowskiej na temat oskarżeń wobec bp. Jana Szkodonia.
Ze smutkiem zapoznałem się z historią pani Zofii Schacht-Petersen, którą opowiedziała dziś poprzez media. Delegat metropolity krakowskiego nawiązał już z nią bezpośredni kontakt, aby umówić się na rozmowę, a także przekazał wiadomość o gotowości kard. Grzegorza Rysia do osobistego spotkania. Także pani Agnieszka (imię używane w publikacji medialnej), której historia została upubliczniona wcześniej, otrzymała informację o gotowości delegata do jej wysłuchania. Ksiądz Kardynał spotkał się prywatnie z panią Agnieszką w listopadzie, jeszcze jako metropolita łódzki.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
