Reklama

Wybrzeże Trzebiatowskie

Obok plaży

Krajobraz zdaje się tu układać w pasy - otwarte morze i niskie na ogół wydmy, linia lasów, a w głębi lądu równiny. Można znaleźć tu zabytkowe miasteczka, wiejskie kościółki, pałacyki, wioski, w których jakby zatrzymał się czas. Kilka-kilkanaście kilometrów od plaży może być równie ciekawie jak nad samym morzem

Niedziela Ogólnopolska 28/2010, str. 16-17

Robert Gauer/CIPR Rewal

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Turystów przyciąga na Wybrzeże Trzebiatowskie przede wszystkim morze, piaszczyste plaże i pyszne - smażone, grillowane - ryby. Celem podróży najczęściej jest zatłoczony latem Rewal, główny tutejszy kurort, i spokojniejsze na ogół Niechorze, Mrzeżyno czy Pogorzelica, okolica z czystymi, szerokimi i gdzieniegdzie wręcz dzikimi plażami.
Ale warto od nich się oderwać i obejrzeć bliższą oraz nieco dalszą okolicę. Bo jest co oglądać i można to robić na rowerze - tutejsze leśne szlaki i drogi są niemal idealnie płaskie, w sam raz dla weekendowych i wakacyjnych cyklistów.
Trasa nad morze biegnie z południa wzdłuż wszechobecnej Regi. Nad wijącą się rzeką leży sporo zabytkowych miasteczek o średniowiecznym rodowodzie, z zachowanymi pałacami, gotyckimi kościołami i fragmentami miejskich fortyfikacji. Najładniejszą miejscowością jest Trzebiatów, stolica tej krainy, ale inne, w tym Gryfice czy Rybokarty, też trzeba odwiedzić.

Troć Regi

Reklama

Na uwagę zasługuje Rega, niezłe miejsce do uprawiania turystyki kajakowej (przebiegają tam popularne kilkunastokilometrowe trasy: Trzebiatów - Mrzeżyno oraz Borzęcin - Trzebiatów) i wędkarstwa. Brzegi w górnym i środkowym biegu tej drugiej co do długości rzeki na Pomorzu są mocno zadrzewione, dlatego sprawia ona wrażenie górskiej. W czystych wodach można spotkać rzadkie gatunki ryb, np. troć wędrowną. Na rzece organizowane są zawody wędkarskie. Do najważniejszych należy „Troć Regi”.
Będąc dłużej w okolicy, trzeba koniecznie przynajmniej zajrzeć do Gryfic. To kilkunastotysięczne miasteczko nad Regą należy do tych, które zyskują przy bliższym poznaniu. Szczyci się historią sięgającą X wieku, a w średniowieczu było ważnym ośrodkiem gospodarczym - bogaciło się dzięki żeglownej Redze (w XIV wieku została członkiem Hanzy).
Najcenniejszym zabytkiem jest gotycka fara, wznosząca się przy rynku. W jej przedsionku stoi unikatowa średniowieczna chrzcielnica, wykonana z jednej bryły czerwonego granitu. W obrębie murów obronnych zachowało się sporo wiekowych budowli. We wschodniej części tkwi owalna Baszta Prochowa. W parku miejskim, położonym w urokliwym zakolu rzeki, nad stawem, stoi potężny młyn o gotyckich fundamentach.
Między Gryficami a Rewalem leży Cerkwica - duża i zadbana wieś z zabytkowym centrum. Na górce wśród drzew stoi kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, jeden z najładniejszych w regionie. XV-wieczna budowla, wzniesiona częściowo z kamieni polnych, ma wieżę zwieńczoną drewnianym, spiczastym hełmem. Za kościołem i stadionem, wśród pól, w kępie drzew, znajduje się studzienka św. Ottona z kamiennym krzyżem, upamiętniająca miejsce, w którym przyszły święty miał dokonać chrztu Pomorzan.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

„Parysem” nad morze

Reklama

W sezonie do Gryfic można się wybrać znad morza Rewalską Kolejką Wąskotorową. Przewozy turystyczne prowadzone są na 40-kilometrowej trasie z Pogorzelicy i na krótszym, 10-kilometrowym odcinku z Trzęsacza do Pogorzelicy.
Przejażdżka jest trochę jak podróż w czasie. W końcu linię kolejki wybudowano w 1896 r. Skład, w którym są wagony: odkryty, zamknięty i barowy, ciągnięty jest przez atrakcyjny, zabytkowy parowóz „Parys”. I wcale mu się nie spieszy - pociągi jeżdżą czasem z maksymalną prędkością 25 km/h, ale najczęściej znacznie wolniej. Jeszcze kilka lat temu PKP otrzymało ofertę kupna ciuchci z... Kenii. Na szczęście, władza samorządowa porozumiała się z koleją i zatrzymała zabytek na miejscu.
Przejazd tą najstarszą na Pomorzu Zachodnim koleją wąskotorową pozwala odwiedzić ciekawe miejsca: Karnice z resztkami zabytkowego wiaduktu kolejowego, Rybokarty i Trzęsacz, gdzie atrakcją są nie tylko słynne ruiny XIV-wiecznego kościoła, stojące na krawędzi klifu, ale także 15. południk, wyznaczający strefę czasu środkowoeuropejskiego.
Leżące wśród dużego kompleksu leśnego Rybokarty - jedna z najładniejszych wsi nie tylko w tej części Wybrzeża - należą do miejsc, których nie oszpeciła współczesna architektura. Sporo tu starych domów, a w środku wsi stoi gotycki kościół św. Józefa, z bogatym barokowym wyposażeniem, z ryglową wieżą, wzniesioną z kamieni polnych. W pobliżu znajduje się odnowiony, okazały neogotycki pałac, zaopatrzony w obronną wieżę. Pałac, należący do najbardziej uroczych tego typu budowli na całym Pomorzu, otoczony jest pięknym parkiem krajobrazowym, dochodzącym do jeziora.
Najładniejszą stacją na trasie jest Niechorze. We wsi znajduje się 45-metrowa latarnia morska oraz Muzeum Rybołówstwa, sporo mówiące o przeszłości okolicy. Przy piaszczystej plaży wciąż cumują rybackie kutry, gdyż tradycje wsi są, na szczęście, podtrzymywane. Przejażdżka ciuchcią kończy się na stacji Pogorzelica Gryficka. Stąd warto zrobić sobie wycieczkę trasą widokową do rezerwatu ptaków nad jeziorem Liwia Łuża.

W świecie gęgawy i srokosza

Reklama

O przyrodniczych walorach tej części wybrzeża świadczy już choćby to, że znaczną jego część obejmują dwa obszary sieci Natura 2000: Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski oraz obszar specjalnej ochrony ptaków „Wybrzeże Trzebiatowskie”. Najciekawszy jest rezerwat Liwia Łuża, na południe od Niechorza. Kiedyś była to zatoka, która na skutek odcięcia mierzeją została odgrodzona od morza i stała się jeziorem.
W tutejszej ostoi żyje ponad sto gatunków ptaków. Gniazduje tu m.in.: perkoz dwuczuby, gęgawa, wąsatka i srokosz. Można wybrać się w te okolice rowerem - wokół rezerwatu przebiega okrężny Szlak Liwiej Łuży o długości prawie 10 km, rozpoczynający się i kończący w Niechorzu. Fragmentem Szlaku Wokół Bałtyku można też objechać rowerem ciekawy rezerwat „Roby”, między Mrzeżynem a Trzebiatowem.
Dwa kilometry od jeziora Liwia Łuża znajduje się Bagno Pogorzelickie, stanowiące drugą część tutejszej ostoi ptaków. Łatwiej tu niż nad jeziorem obserwować ptaki, bo nie jest tak zarośnięte trzcinami. Stwierdzono tu bytowanie m.in.: perkoza rdzawoszyjnego, płaskonosa, błotniaka stawowego i brodźca krwawodziobego, a także licznych gadów i płazów, w tym rzekotki drzewnej i zaskrońca, oraz wydry. Ciągnące się wzdłuż całej linii brzegowej lasy nadmorskie najokazalsze są w okolicach Mrzeżyna, leżącego u ujścia Regi. To świetna okolica do wędrówek, spacerów i wypraw rowerowych. Czasem można tu trafić na tak rzadkie gatunki, jak żółw błotny czy orzeł bielik.

Średniowieczne piękności

Do Trzebiatowa, stolicy tej części wybrzeża, jest mniej więcej 10 km. Warto pokonać ten dystans, bo to najładniejsza miejscowość w tej okolicy. Góruje tutaj gotycki kościół pw. Najświętszej Maryi Panny, ale to niejedyne miejsce godne odwiedzin.
Czasy świetności miasto przeżywało w średniowieczu - biło wtedy nawet własną monetę. Centrum Trzebiatowa skupia się wokół rynku, gdzie wznosi się gotycki kościół. Rynek otaczają zabytkowe kamieniczki (najstarsze z XV wieku), a jeden z narożników zajmuje gotycka kaplica Świętego Ducha. Niedaleko stąd do Baszty Kaszanej - jedynej zachowanej baszty murów miejskich. Jej nazwa pochodzi ponoć od miski z gorącą kaszą, która wyśliznęła się z rąk strażnika i spadła na podchodzący pod mury oddział Gryfitów, udaremniając niespodziewany atak.
Na północ od rynku wznosi się monumentalny XIV-wieczny kościół Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny. Znajdują się w nim dwa zabytkowe dzwony: „Maria” z XVI wieku, o wadze 3,5 tony, jeden z największych w Polsce, oraz „Gabriel” - mniejszy, z końca XIV wieku, zaliczany z kolei do najstarszych w Polsce. W imponującej, 90-metrowej wieży świątyni znajduje się punkt widokowy, z którego możemy podziwiać okolicę w promieniu kilkunastu kilometrów. Warto także zobaczyć 12-kilometrowy pas wydm nadmorskich między Pogorzelicą a Mrzeżynem. Okolica jest na ogół płaska, tym bardziej wyróżniają się wznoszące się do 40 m n.p.m. wydmy.
Nadmorskie wsie letniskowe w tej okolicy oferują noclegi każdej kategorii - od kwater prywatnych po luksusowe apartamenty w pensjonatach i ośrodkach. W sezonie jest raczej tłoczno. Osoby szukające bardziej kameralnego wypoczynku znajdą go w gospodarstwach agroturystycznych i kwaterach w Cerkwicy, Drozdowie, Konarzewie, Skalnie czy Gołańczy Pomorskiej. W tej ostatniej wsi pensjonat połączony jest z ośrodkiem jazdy konnej. Można z nich wyprawiać się nad morze - do Pobierowa, Trzęsacza, Rewala czy Niechorza, a na co dzień rezydować z dala od wakacyjnego zgiełku.
Niedaleko Trzebiatowa, w Nowielicach, mieści się znana i okazała stadnina koni. Jej tradycje sięgają pierwszej połowy XIX wieku, gdy założono tu stajnię, która zajmowała się skupem źrebiąt i przygotowywaniem ich na potrzeby kawalerii pruskiej. Od lat 60. XX wieku do dziś hoduje się tu konie o predyspozycjach sportowych. Stadninę oraz wybiegi można obejrzeć. Jest to świetne miejsce na spędzenie weekendu i naukę jazdy konnej.

Legenda bursztynowej komnaty

Będąc w okolicach Mrzeżyna i Rogowa, warto zatrzymać się nad jeziorem Resko Przymorskie. Ten płytki akwen, kiedyś morska zatoka, nadaje się znakomicie do uprawiania sportów wodnych. Nad jeziorem jest wypożyczalnia sprzętu pływającego. Jezioro ma swoją legendę. Według niej, kryje jedną z największych tajemnic II wojny światowej. W 1945 r., w okresie walk o okolicę, w czasie startu z międzylądowania w tutejszej bazie wojskowej spadł do jeziora niemiecki samolot. Próby Niemców, Rosjan, a potem także Polaków wyciągnięcia go z wody nie udały się. Według jednej z wersji, w samolocie przewożono elementy legendarnej bursztynowej komnaty. Kto wie, czy nie spoczywa ona w Resku Przymorskim, pod niezwykle grubą warstwą mułu. Jednak miejsc w Polsce, gdzie miałaby być ukryta legendarna komnata, jest sporo. Wszystkie działają na wyobraźnię, przyciągają uwagę i ściągają turystów.

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wichura odsłoniła fragment historii! Niezwykłe odkrycie w kościele św. Władysława w Szydłowie

2026-07-07 07:16

[ TEMATY ]

Szydłów

Parafia Szydłów/FB

Po zdjęciu uszkodzonego przez wichurę krzyża z wieży kościoła otwarto kulę znajdującą się pod nim. W jej wnętrzu odnaleziono starannie ukryte dokumenty sprzed kilkudziesięciu lat.

Po zdjęciu uszkodzonego przez wichurę krzyża z wieży kościoła otwarto kulę znajdującą się pod nim. W jej wnętrzu odnaleziono starannie ukryte dokumenty sprzed kilkudziesięciu lat.

We wtorek, 1 lipca, po godzinie 19:00 nad Szydłowem przeszła gwałtowna burza z silnym wiatrem. Nawałnica uszkodziła krzyż wieńczący kościół św. Władysława, dlatego konieczna była szybka interwencja konserwatorów. To właśnie podczas prac na szczycie świątyni otworzyła się możliwość sprawdzenia, co od dziesięcioleci znajdowało się w metalowej kuli umieszczonej pod krzyżem. Ostatni raz zaglądano tam niemal pół wieku temu.

O sprawie pisaliśmy tutaj: Szydłów: Gwałtowna burza uszkodziła wieżyczkę kościoła św. Władysława.
CZYTAJ DALEJ

Zapomniany patron leśników

Niedziela zamojsko-lubaczowska 40/2009

wikipedia.org

św. Jan Gwalbert

św. Jan Gwalbert

Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.

Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach. Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić. Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
CZYTAJ DALEJ

Jak doszło do odkrycia kazań św. Augustyna? Kulisy poszukiwań w Pelplinie

2026-07-11 09:34

[ TEMATY ]

odkrycie

Pelplin

kazania św. Augustyna

kulisy poszukiwań

Vatican Media

Święty Augustyn

Święty Augustyn

To w rękopisie przechowywanym w Bibliotece Diecezjalnej w Pelplinie rozpoznano dwa nieznane dotąd kazania św. Augustyna. Ks. prof. Jan Walkusz, dyrektor biblioteki, mówi Vatican News, jak znany od lat manuskrypt trafił do badań naukowców z Würzburga dzięki kontaktom ze Stowarzyszeniem Klasztoru Bad Doberan. Zapowiada też, że po naukowym opracowaniu kazań powinno powstać ich polskie tłumaczenie, aby teksty mogły trafić do szerszego obiegu.

Głos z Pelplina
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję