Dnia 11 grudnia 2010 r. w Sandomierzu, w 31. rocznicę śmierci ks. Wincentego Granata, został zorganizowany Dzień Modlitwy i Refleksji: Wokół osoby i myśli sługi Bożego ks. Wincentego Granata. W ramach Dnia odbyła się sesja w Wyższym Seminarium Duchownym, a następnie w kościele seminaryjnym została odprawiona uroczysta Msza św., koncelebrowana pod przewodnictwem pasterza diecezji sandomierskiej bp. Krzysztofa Nitkiewicza, w intencji beatyfikacji Sługi Bożego. Homilię wygłosił pasterz radomski bp Henryk Tomasik. Po Mszy św. biskup pomocniczy archidiecezji lubelskiej Artur Miziński poświęcił tablicę upamiętniającą sługę Bożego ks. Wincentego Granata, która znajduje się w kościele seminaryjnym, w miejscu złożenia jego doczesnych szczątków, ekshumowanych z pierwszego pochówku pod koniec listopada 2010 r.
Sympozjum umożliwiło spojrzenie na kandydata na ołtarze z perspektywy teologii oraz ukazało go jako człowieka wybitnego zarówno intelektualnie, jak i moralnie.
Jako pokłosie tego spotkania w maju 2011 r. Wydawnictwo Diecezjalne w Sandomierzu wydało publikację „Jego świadectwo trwa... Wokół sesji poświęconej życiu i myśli sługi Bożego ks. Wincentego Granata” (Sandomierz, 11 grudnia 2010 r., red. Z. Janiec, Sandomierz 2011, s. 188, 1 nlb., ilustr.).
Publikacja, poza tekstami wstępnymi, składa się z trzech części: „Świadectwo myśli. Uczniowie śladem Mistrza”; „Świadectwo ks. Wincentego Granata w świetle mediów”; „Świadectwo wiary. Nasza modlitwa wyrazem obecności sługi Bożego w życiu Kościoła”.
W słowie wstępnym czytamy: „Mamy nadzieję, że wezwanie, zawarte w Liście do Efezjan, «aby żyć prawdą w miłości» (Ef 4, 15), tak istotne w życiu i posłudze ks. Wincentego Granata, będzie także dla Czytelników drogowskazem na drodze do świętości”.
Publikacja została wzbogacona przez zamieszczone ilustracje i indeks nazwisk. Wieńczy ją modlitwa o beatyfikację Sługi Bożego.
Ten felieton jest o tyle osobisty, że jest o moim patronie. Ojca Pio wybrałem sobie na trzecie imię, przy bierzmowaniu nieprzypadkowo. To święty wyjątkowy, który przyciągnął mnie swoją historią człowieka łączącego łagodność z pobożną surowością. Taką, która bywa nam potrzebna w niektórych momentach, a która prowadzi do otrzeźwienia w momentach zagubienia. Dziś ten włoski zakonnik znów nie daje nam o sobie zapomnieć.
We włoskiej Casalbie, niewielkiej miejscowości pod Neapolem, przy figurze św. Ojca Pio miało dojść do zjawiska, które poruszyło wiernych i media. Na policzku figury zauważono ślad przypominający krwawą łzę. Proboszcz parafii najpierw próbował go usunąć, potem sprawdzał monitoring, a następnie zawiadomił arcybiskupa. Sprawę bada specjalna komisja. Kościół słusznie zachowuje ostrożność. Nie wszystko, co porusza emocje, musi być cudem. Nie każdy znak jest znakiem z nieba. Ale też nie każdą tajemnicę da się od razu zamknąć w słowie „przypadek”.
Hiszpańskie klasztory klauzurowe przygotowują tysiące ręcznie wykonanych różańców, które będą towarzyszyć czerwcowej wizycie Papieża Leona XIV. W inicjatywę, realizowaną przez 16 wspólnot żyjących na co dzień z dala od życia publicznego, zaangażowali się także młodzi wolontariusze pomagający w pakowaniu różańców. Jak informuje Vatican News, projekt stał się jednym z symboli przygotowań do papieskiej podróży.
Przed wizytą Papieża Leona XIV w Hiszpanii, zaplanowaną na 6–12 czerwca, szesnaście klasztorów kontemplacyjnych z różnych regionów kraju przygotowuje tysiące dziesiątek różańca dla pielgrzymów. Inicjatywa jest związana z podróżą apostolską odbywającą się pod hasłem „Podnieście oczy” („Alzad la mirada”).
Nasza wielka jubileuszowa wędrówka, którą zaczynaliśmy na lubelskiej ziemi, dobiega końca w miejscu szczególnym – w Orchówku nad Bugiem. Tu, gdzie rzeka wyznacza granice, a historia splata losy narodów, Maryja od wieków króluje jako Matka Boża Pocieszenia. W progach tego barokowego kościoła, pod troskliwą opieką Ojców Kapucynów, składamy wszystkie trudy, radości i owoce naszej pielgrzymki szlakiem franciszkańskich sanktuariów.
Kiedy stajemy przed cudownym obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem, nasze oczy spotykają wizerunek, który przetrwał pożary, wojny i kasaty zakonu. To obraz pełen królewskiego dostojeństwa, a jednocześnie matczynej bliskości. Maryja w Orchówku od XVII wieku jest dla mieszkańców nadbużańskich krain prawdziwą ostoją. Jej oczy, pełne spokoju, zdają się mówić każdemu z nas: „Nie lękaj się, Ja jestem z tobą”. To tutaj, po przejściu setek kilometrów, odnajdujemy najgłębsze pocieszenie – pewność, że żadna modlitwa nie pozostała bez odpowiedzi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
