"Szczęście człowieka buduje się z drobnych iskierek radości, jakie zdołał zapalić w oczach innych ludzi" Ks. A. Henel
Archidiecezjalna Caritas nie ogranicza się tylko do prowadzenia Domu św. Józefa w Witkowie, Ogniska Brata Alberta w Stargardzie Szczecińskim czy innych miejsc i akcji wcześniej przeze mnie opisywanych. Dziś chcę napisać o innej formie pomocy świadczonej przez naszą Caritas, aby uzmysłowić zaangażowanie diecezjan oraz ogrom zbieranych i wydatkowanych funduszy.
Kiedy Czechy dotknęła straszliwa klęska powodzi, nie trzeba było długo czekać, aby Caritas Polska i Caritas Archidiecezjalna podjęły akcję pomocy. Ogłoszenie w kościele zbiórki na ten cel przyniosło nadspodziewane rezultaty. Mimo biedy (dają najczęściej ci, którzy sami mają mało) zebrano 1 mln 400 tys. zł. Wkład naszej archidiecezji to 147 tys. zł. Równocześnie, w ramach doraźnej pomocy wysłano 5 transportów charytatywnych. Znalazły się tam lekarstwa, środki higieniczne i odkażające, środki czystości, grzybo- i owadobójcze, preparaty budowlane do chemicznego czyszczenia i odtłuszczania oraz oczywiście żywność. Wciąż jednak napływa pomoc i trudno dziś przewidzieć, jak wypadnie jej końcowy rezultat.
Chociaż akcja pomocy powodzianom nie została jeszcze zakończona - potrzeby w Czechach są nadal ogromne - Caritas przystąpiła już tradycyjnie do akcji adwentowej, która tradycyjnie jest największa. Jej tegoroczne hasło brzmi: "Umiłować Chrystusa". Zaczęto już sprzedawać świece, które w wigilijny wieczór będą zdobiły nasze stoły i przypominały o tych, których sytość tego wieczoru zależy od nas i naszej hojności. Dochód ze świec przeznaczony jest nie tylko na paczki i wieczory wigilijne urządzane dla najuboższych i samotnych, ale przede wszystkim na dofinansowanie kolonii i półkolonii letnich w kraju i za wschodnią granicą. To również wsparcie świetlic socjoterapeutycznych, noclegowni i innych domów prowadzonych przez Caritas - a jest ich wiele, bo wielu jest potrzebujących. Nie bójmy się, że wspierając coraz to nowsze akcje Caritas, zubożejemy. Wszak Ewangelia wyraźnie mówi, iż dzieląc się z potrzebującymi, dostajemy stokrotnie więcej.
W Mesynie wystawiono na widok publiczny szczątki św. Hannibala Marii Di Francia
Ciało świętego będzie eksponowane do końca maja w bazylice św. Antoniego we włoskiej Mesynie, gdzie się urodził w 1851 r. W sobotniej Mszy św. inauguracyjnej w świątyni całkowicie wypełnionej przez wiernych wziął udział miejscowy arcybiskup Giovanni Accolla.
Jak podaje Vatican News, św. Hannibal pochodził z arystokratycznej rodziny. Mając 17 lat, odczuł powołanie do kapłaństwa. Postanowił całe swoje życie poświęcić modlitwie o powołania. W 1878 roku, będąc jeszcze diakonem, spotkał ślepego żebraka Francesco Zancone. Od tej pory opiekował się sierotami, biednymi i zapomnianymi. Dbał także o ich edukację. Po otrzymaniu święceń rozpoczął pracę duszpasterską w zaniedbanej, zamieszkałej przez biedotę i margines społeczny dzielnicy awiniońskiej, którą w Mesynie nazywano wówczas „skrawkiem ziemi przeklętej”. W 1882 roku zaczął zakładać pierwsze sierocińce. 5 lat później założył zgromadzenie zakonne Córek Bożej Gorliwości, a w 1897 roku Zgromadzenie Rogacjonistów Serca Jezusowego. Rogacjoniści oprócz trzech podstawowych ślubów zakonnych: posłuszeństwa, ubóstwa i czystości, składają czwarty ślub – ślub rogate, czyli nieustannej modlitwy o powołania.
Stowarzyszenie Katechetów Świeckich przekazało premierowi Donaldowi Tuskowi list do papieża Leona XIV z prośbą o jego osobiste przekazanie podczas audiencji w Watykanie. Piszą w nim, że szef rządu firmuje działania ograniczające obecność religii w systemie oświaty.
Sprawa ma wyraźny kontekst polityczny. Jeszcze w 2023 r. Donald Tusk mówił wprost: „nie powinniśmy mieć religii w szkołach”, uznając ją za jedno z narzędzi laicyzacji młodego pokolenia. Dziś, jako szef rządu, firmuje działania, które - zdaniem SKŚ - realnie ograniczają obecność religii w polskim systemie edukacji.
„Tutaj czas jakby się zatrzymał, zatrzymał. Nie widzimy poprawy” - mówi ksiądz Gabriel Romanelli, proboszcz łacińskiej parafii Świętej Rodziny w Gazie. Większość ludności Strefy Gazy pozostaje przesiedlona, zmuszona do życia w nieodpowiednich schronieniach i narażona na poważne zagrożenia dla zdrowia publicznego, związane z rozprzestrzenianiem się pasożytów i gryzoni, a także ciągłymi atakami, bombardowaniami i strzelaninami.
Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) potwierdziło w swoim najnowszym raporcie, że mieszkańcy Strefie Gazy mogą przebywać na mniej niż połowie jej terytorium, nie mogąc przemieszczać się do innych części okupowanych terytoriów palestyńskich ani za granicę, z wyjątkiem nielicznych pacjentów upoważnionych do ewakuacji medycznej. Ponadto izraelskie ograniczenia w wwozie towarów pierwszej potrzeby, takich jak generatory, olej silnikowy i części zamienne do pojazdów i maszyn, mają coraz poważniejszy wpływ na operacje humanitarne i świadczenie podstawowych usług. Zdolność usuwania gruzu spadła z około 25 tys. do 5 tys. ton dziennie z powodu niesprawnego ciężkiego sprzętu. Setki generatorów, studni, zakładów odsalania wody, stacji pomp i tankowców są zagrożone nieodwracalną awarią.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
