Jasnogórskie Spotkania Środowiska Policyjnego miały miejsce 30 września po raz 11. Przybyło ok. 3 tys. osób. Obecni byli: Michał Deskur - podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, wiceminister odpowiedzialny za policję; nadinspektor Marek Działoszyński - komendant główny policji; nadinspektor Dariusz Działo - śląski komendant wojewódzki policji; Antoni Duda - przewodniczący Zarządu Głównego NSZZ Policjantów, szef komitetu społecznego przygotowującego pielgrzymkę.
Mszy św. na Szczycie Jasnogórskim w intencji środowiska policyjnego przewodniczył biskup polowy Wojska Polskiego Józef Guzdek, delegat Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa policji. W homilii bp Guzdek powiedział: - Każdy z nas szuka tutaj, na Jasnej Górze, wsparcia w pełnieniu niełatwych zadań, pragnie duchowo się umocnić, aby wiernie stać na staży prawa, poszanowania zdrowia i życia każdego człowieka oraz jego mienia. Potrzebujemy chwili zatrzymania, modlitwy, refleksji, próby spojrzenia na swoje życie i pracę zawodową przez pryzmat powołania.
Tradycyjnym punktem programu pielgrzymki była modlitwa przy płaskorzeźbie „Gloria Victis” (Chwała Zwyciężonym) w Kaplicy Cudownego Obrazu. Tablica została wmurowana podczas 1. Pielgrzymki Policji, 29 września 2002 r. Jest ona poświęcona pamięci ponad 12 tys. policjantów pomordowanych na Wschodzie, zgładzonych przez sowieckich komunistów po 17 września 1939 r.
Ludzie po przeszczepach
Modlitwa o zdrowie
Reklama
Kolejna pielgrzymka Stowarzyszenia Transplantacji Serca przybyła na Jasną Górę 27 września. Na spotkanie od 7 lat przyjeżdżają osoby po przeszczepie serca, płuc, wątroby, ich rodziny oraz rodziny zmarłych dawców, a także lekarze i pielęgniarki. Pielgrzymkę zorganizowało Stowarzyszenie Transplantacji Serca - Koło Zabrze. Mszy św. w Kaplicy Matki Bożej tradycyjnie przewodniczył arcybiskup senior Stanisław Nowak. - Ten pobyt na Jasnej Górze to przede wszystkim dziękczynienie za dar nowego życia, za dar zdrowia oraz modlitwa o dar życia wiecznego dla osoby, która umarła i podarowała mi cząstkę siebie - powiedział Michał, jeden z uczestników pielgrzymki.
Około tysiąca wiernych przybyło 28 września na Jasną Górę na całonocną pielgrzymkę archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Obecny był abp Andrzej Dzięga, metropolita szczecińsko-kamieński. Była to 41. pielgrzymka diecezjalna. Na czuwanie przybyli kapłani, osoby życia konsekrowanego, klerycy WSD, przedstawiciele grup, wspólnot i stowarzyszeń, a także maturzyści. - Przychodzimy tutaj z modlitwą - mówił abp Andrzej Dzięga. - Tyle intencji każdy z was niesie w sercu. Proszono was: „pamiętaj, poproś, pomódl się, podziękuj, zawierz”. Niech te wszystkie intencje ożywają. Za organizację odpowiadał ks. Piotr Skiba, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego.
300. Pielgrzymka
Dzieci niepełnosprawne z ośrodka w Rusinowicach
Podopieczni Ośrodka dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej w Rusinowicach odbyli 28 września 300. pielgrzymkę na Jasną Górę. Tradycją ośrodka od początku powstania jest pielgrzymowanie do Częstochowy. Każdy z turnusów rehabilitacyjnych w programie oferuje pensjonariuszom i ich rodzicom wyjazd do Sanktuarium Jasnogórskiego. - Od pierwszego turnusu, który się rozpoczął na początku kwietnia 1994 r., postanowiliśmy, że z każdym turnusem będziemy pielgrzymowali na Jasną Górę. I jesteśmy wierni temu pielgrzymowaniu, bo wiemy, że Matka Boża tutaj nas wspiera, wysłuchuje i pomaga w tych wszystkich trudnych sprawach ośrodka, ale przede wszystkim pomaga naszym dzieciom niepełnosprawnym, które tutaj przybywają, aby powiedzieć Matce, razem ze swoimi bliskimi: „pomóż nam, Matko” - powiedział ks. prał. Franciszek Balion, dyrektor ośrodka. Ośrodek Rehabilitacyjno-Edukacyjny dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej pw. św. Rafała Archanioła w Rusinowicach jest własnością Caritas Diecezji Gliwickiej. Jednorazowo może przyjąć 150 osób (75 niepełnosprawnych + 75 opiekunów). Do Rusinowic przyjeżdżają dzieci z całej Polski. Rocznie jest organizowanych 17 turnusów trzytygodniowych. Ośrodek działa 19. rok.
Jasnogórska Muzyka Dawna
Wspaniała seria płytowa „Jasnogórska Muzyka Dawna” liczy już 50 płyt. Najnowszy krążek zawiera utwory: o. Amanda Ivanschiza oraz o. Cyryla Floriana Gieczyńskiego. Seria jest owocem zapoczątkowanej w 2003 r. inicjatywy ojców paulinów - szerokiego udostępniania jasnogórskich zbiorów muzycznych. W ramach tego unikatowego w skali światowej programu są organizowane koncerty i konferencje naukowe, wydawane płyty i zapisy nutowe utworów zachowanych w klasztornym archiwum. Seria „Jasnogórska Muzyka Dawna” spotkała się z zainteresowaniem melomanów, a jej wysoki poziom sprawił, że kilka płyt wyróżniono „Fryderykiem” - prestiżową nagrodą na polskim rynku muzycznym.
Kompozytorzy, których dzieła znajdziemy na jubileuszowej płycie, byli paulinami. O. Amando Ivanschiz żył w XVIII wieku i jest zaliczany do grona najzdolniejszych i najbardziej twórczych kompozytorów zakonników tamtych czasów. Na płycie nagrano jego utwory: „Missa Solemnis in D”, „Lytaniae Lauretanae ex C”, „Sub Tuum Praesidium I”, „Sub Tuum Praesidium II”. Płytę zamyka kompozycja „Veni Creator” autorstwa o. Cyryla Floriana Gieczyńskiego, który żył na przełomie XVIII i XIX wieku i przez pewien czas piastował stanowisko dyrygenta kapeli jasnogórskiej.
Utwory wykonują: Polska Orkiestra XVIII wieku oraz „Cantores Minores Wratislavienses” pod dyrekcją Paula Esswooda. Nad serią płytową „Jasnogórska Muzyka Dawna” prezentującą muzyczne skarby Jasnej Góry czuwa o. Nikodem Kilnar, prezes Stowarzyszenia Kapela Jasnogórska. Płyty można nabyć m.in. za pośrednictwem strony internetowej: www.musicon.pl oraz w jasnogórskiej księgarni.
(akw)
www.jasnagora.com
Jasnogórski telefon zaufania (34) 365-22-55 czynny codziennie od 20.00 do 24.00
W tym kraju powołają duchownych do wojska. Kościoły protestują
2026-07-15 11:48
st /KAI
Karol Porwich/Niedziela
Główne Kościoły chrześcijańskie w Szwajcarii zaprotestowały przeciwko obowiązującym od 1 czerwca przepisom, które zniosły zwolnienie duchownych z obowiązku służby wojskowej. W liście skierowanym do Zgromadzenia Federalnego (dwuizbowego parlamentu) zarzuciły władzom brak konsultacji oraz nieuwzględnienie roli duszpasterstwa w sytuacjach kryzysowych.
Sygnatariusze listu - trzy Kościoły krajowe oraz Szwajcarska Sieć Ewangelicka - podkreślili, że zmiana została wprowadzona bez konsultacji, mimo iż dotyczy działalności wspólnot religijnych w czasie kryzysów. Według nich parlament przyjął nowe przepisy, nie zdając sobie sprawy z konsekwencji zniesienia zwolnienia duchownych z obowiązku służby wojskowej.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
W nocy z 15 na 16 lipca 2026 roku zmarł ks. infułat Władysław Fidelus, wieloletni proboszcz parafii konkatedralnej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żywcu. Miał 85 lat. Przez blisko pół wieku kierował jedną z najważniejszych parafii diecezji bielsko-żywieckiej, a jego życie i kapłańska droga były nierozerwalnie związane z osobą św. Jana Pawła II.
Ks. infułat Władysław Fidelus urodził się 26 maja 1941 roku w Zembrzycach koło Suchej Beskidzkiej. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Wadowicach - tę samą szkołę, do której uczęszczał Karol Wojtyła. Święcenia kapłańskie przyjął w Krakowie w 1965 roku. Pierwszą placówką duszpasterską była parafia w Trzebini Wodnej-Krystynowie. W 1968 roku został skierowany do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żywcu jako wikariusz i katecheta.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
