„Ten kościół, ta parafia najmłodsza w Sanoku, sięgająca swymi początkami czasów przełomu, powstała dzięki determinacji ludzi mieszkających tu na Wójtostwie i jest świadectwem naszej miłości do Chrystusa Króla. Dzień dzisiejszy - 25-lecia parafii to radość nas wszystkich, zarówno tych wszystkich, którzy stali u początku tej wspólnoty parafialnej: najpierw wokół Jezusa Eucharystycznego w nieustającej adoracji - w garażu starej plebanii, potem w szopie, która bardziej przypominała tę betlejemską niż kościół, poprzez drewnianą świątynię do tego murowanego, okazałego Domu Bożego. Dzień dzisiejszy to również Twoja radość, Księże Arcybiskupie, nasz pasterzu - z powodu, że ten kościół pięknieje wizualnie i ta wspólnota wzrasta duchowo, o czym świadczą m.in. również liczne powołania zakonne i kapłańskie z naszej parafii oraz działalność grup przy parafii”.
Tymi słowami przedstawicielka parafian, wyrażając radość z okazji 25-lecia wspólnoty parafialnej pw. Chrystusa Króla w Sanoku, przywitała metropolitę przemyskiego abp. Józefa Michalika. Dzień jubileuszu stał się dla mieszkańców Wójtostwa (dzielnicy Sanoka) dniem wdzięczności za dar obecności Jezusa Chrystusa wśród nich przez ponad ćwierć wieku.
Wszystko zaczęło się 6 lipca 1980 r., o trzeciej nad ranem, w garażu przy ul. Długiej 55 została odprawiona - z błogosławieństwem bp. Ignacego Tokarczuka - pierwsza Msza św. Wszystko odbyło się w ścisłej konspiracji, gdyż dzień wcześniej na polecenie władz został rozebrany budynek gospodarczy, w którym miała mieścić się kaplica. Przekazał go Kościołowi, wraz z działką, rolnik z ul. Długiej Władysław Żak. Poświęcenie tego budynku, zaadaptowanego na cele sakralne, zaplanowano na 5 lipca. Władze udaremniły jednak ten zamiar. Na dwie godziny przed uroczystością, na miejsce zajechały spychy i koparki. Obiekt zburzono, a materiał wywieziono. Rozbiórkę przeprowadziła ekipa przywieziona spoza Sanoka. Ludziom powiedziano, że wykonują zadanie w ramach akcji powodziowej. Gdy mieszkańcy dowiedzieli się o barbarzyńskiej akcji władz miejskich, samorzutnie zorganizowali się, aby pilnować garażu zamienionego na kaplicę. Stróżowali i modlili się przed Najświętszym Sakramentem dzień i noc. Równocześnie przygotowano w tajemnicy szkielet drewnianego kościoła. Przywieziono go na plac przeznaczony pod budowę świątyni na dzień przed podpisaniem porozumień w Stoczni Gdańskiej. Rok później, 18 sierpnia 1981 r., Biskup Przemyski podjął decyzję o utworzeniu samodzielnego ośrodka duszpasterskiego pw. Chrystusa Króla.
Po dwóch latach użytkowania drewnianego kościoła i wydeptywania ścieżek do wszystkich władz, ks. Feliks Kwaśny uzyskał zgodę na budowę świątyni parafialnej. Rankiem 22 sierpnia 1983 r. mężczyźni z osiedla stawili się z łopatami, aby rozpocząć wykopy pod fundamenty. Budowa trwała siedem lat. - Był to czas ogromnej mobilizacji społecznej. Ludzie pracowali z oddaniem. Staraliśmy się robić wszystko systemem gospodarczym. Nasza ekipa wypalała cegłę w Zasławiu, dzięki czemu część produkcji mogliśmy kupić poza przydziałem. Pomagali nam również ludzie z Polski. Pracownicy zakładu koło Tarnowa poświęcali wolne soboty, aby zrobić dla nas elementy stropu - wspomina Proboszcz. Uroczyste poświęcenie nowego kościoła odbyło się 25 listopada 1990 r. Następne lata poświęcono na wykończenie i zagospodarowanie monumentalnej świątyni. Posadzka, ławki, oświetlenie, ołtarz, wystrój, mozaika, ogrodzenie, elewacja. Wszystko małymi krokami, z wdowich grosików parafian. Prace do dziś nie są jeszcze zakończone.
Do Srebrnego Jubileuszu parafianie przygotowali się poprzez triduum modlitw, które prowadził ks. dr Andrzej Skiba, proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego, z której to w dużej części została przed 25 laty wyłączona parafia Chrystusa Króla. Triduum stało się okazją do głębszego zastanowienia się nie tylko nad historią parafii, ale również pogłębienia świadomości, czym ona jest i odpowiedzialności za nią. Zwieńczeniem obchodów była uroczysta niedzielna Suma w dniu 3 września, którą koncelebrowało kilkudziesięciu księży pod przewodnictwem abp. J. Michalika. Metropolita Przemyski w okolicznościowym kazaniu wskazał na królowanie Chrystusa ukrzyżowanego, oddającego życie do końca z miłości do ludzi. Na koniec podziękował wszystkim za ogromny trud tworzenia tej parafii i budowy pod kierownictwem Księdza Proboszcza kolejnych kościołów.
Dziękczynienie Bogu poprzez uroczystą Eucharystię, zostało przedłużone podziękowaniem ludzkim. Przedstawiciele parafii - młodzież i dorośli - dziękowali za: „niepojętą tajemnicę miłości Boga do człowieka, w tej parafii szczególnie miłości Chrystusa Króla do nas wszystkich... za 25 lat posługi kapłańskiej Księdza Prałata i wszystkich tutaj pracujących od początku istnienia parafii Księży wikariuszy”. Ponieważ Jubileusz parafii zbiegał się z takim samym jubileuszem pobytu na niej Księdza Proboszcza oraz Jego 40-leciem kapłaństwa przedstawiciele parafii w sposób szczególny zwrócili się do szanownego Jubilata. „Przed 25-laty Chrystus powiedział do Księdza Proboszcza «Pójdź za Mną», powołując w ten zakątek Sanoka do pracy, która wymagała poświęceń, trudu, odpowiedzialności i wyrzeczeń. Dziękujemy Ci dzisiaj, za troskę o kościół, ten materialny, który z roku na rok pięknieje, ale nade wszystko dziękujemy za troskę o ten Kościół pisany dużą literą, czyli za naszą wspólnotę. Dziękujemy za Twoją troskę o zbawienie naszych dusz, za katechizację naszych dzieci i młodzieży i za Twoją wrażliwość, która pozwala dostrzec każdego człowieka. Pragnę, w imieniu całej wspólnoty parafialnej, życzyć Księdzu Prałatowi Bożego pokoju i prawdziwej radości, płynącej z poczucia dobze spełnionych zadań...”.
Do tego dziękczynienia za dar parafii Chrystusa Króla, na ręce abp. J. Michalika i za pracę na niej ks. prał. Feliksa dołączyli się przedstawiciele Rady Osiedla Wójtostwo i burmistrzowie Miasta Sanoka. Burmistrz Wojciech Blecharczyk w swojej mowie podziękował Metropolicie Przemyskiemu za duchową opiekę nad sanockimi parafiami i krótko przypomniał wkład parafii sanockich w dzieje i historię Sanoka i ziemi sanockiej. Wraz ze swoim zastępcą Marianem Kuraszem wręczyli następnie ks. archiprezbiterowi Feliksowi Kwaśnemu, jubilatowi, obraz przedstawiający kościół Chrystusa Króla i przyznaną za zasługi dla miasta przez Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej honorową odznakę „Zasłużony dla Sanoka”. Darem zgromadzonych w kościele parafian była modlitwa i gorące brawa, wyrażające wdzięczność za pracę i posługę Księdza Prałata w parafii.
Wzruszenie i zaskoczenie Księdza Jubilata było tym większe, że przygotowując srebrny jubileusz parafii, zabronił w jakikolwiek sposób zwracać uwagę na jego osobę. Jak mówił „... największym moim jubileuszem jest ten, że Chrystus mieszka wśród Was i króluje Wam od 25 lat...”.
Sam jubilat tak podsumował minione ćwierćwiecze: „Dwadzieścia pięć lat temu patrząc na gospodarstwo pana Żaka, nikomu nie przyszło do głowy, że to miejsce wybrał sobie Jezus, Chrystus Król. Wielu mieszkańców było świadkiem narodzin tej parafii. To ludzie byli fundatorami i budowniczymi tej świątyni. Stanęła ona pośród budującego się osiedla, zrodzona z wiary i serca przepełnionego miłością do Jezusa”.
Całą uroczystość uwieńczyło nabożeństwo do Chrystusa Króla przeprowadzone przez proboszcza ks. F. Kwaśnego i zakończone aktem oddania parafian Chrystusowi Królowi dokonanym przez abp. J. Michalika oraz odśpiewaniem Te Deum za wszystkie łaski otrzymane od Boga przez 25 lat istnienia parafii.